Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Εις το επανιδείν Γρηγόρη...

Με μεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα χθες τον χαμό του Γρηγόρη Οικονομίδη. Είναι κρίμα ένας νέος άνθρωπος να φεύγει και μάλιστα με τέτοιον τρόπο. Είναι πραγματικά κρίμα και άδικο.

Ο Γρηγόρης αγάπησε τρεις πόλεις: Την Αρετσού, τον τόπο καταγωγής του, την Καλαμαριά, τον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε και την Κερατέα, τον τόπο που δημιούργησε την οικογένειά του. Η Κερατέα και ο Αγώνας της ήταν ο λόγος της γνωριμίας μας πριν από 10 χρόνια περίπου. Αυτό που θα θυμάμαι περισσότερο από τον Γρηγόρη είναι πως ήταν πάντα σεμνός και πάντα πρόθυμος να προσφέρει και να δώσει λύσεις με φρέσκιες ιδέες. Είχε παθιαστεί με τον Αγώνα της Κερατέας αλλά και με την αποτύπωση της ιστορίας της Αρετσού και όλα αυτά τα έκανε με αυτό το μεγάλο χαμόγελο που πάντα τον συνόδευε. Θυμάμαι τον ενθουσιασμό του στην παρουσίαση του βιβλίου του «ΡΥΣΙΟ / ΑΡΕΤΣΟΥ / DARICA - Γεωγραφική και ιστορική μελέτη της βιθυνιακής πόλης»  στην Χρυσή Τομή και την μεγάλη του αγωνία στην προβολή της ταινίας του «Η αλησμόνητος Αρετσού Κωνσταντινουπόλεως» πριν από 3 χρόνια στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Όλα πήγαν τέλεια για εκείνον και το χαμόγελό του το έδειχνε.

Με τον Γρηγόρη κάναμε μία προσπάθεια καταγραφής και ενημέρωσης σχετική με τον Αγώνα της Κερατέας. Άλλες φορές ήταν κοινή και άλλες παράλληλη, πάντα όμως με τον ίδιο σκοπό: Να ακουστεί η φωνή των κατοίκων. Είχαμε διαφορετική άποψη όσον αφορά την διαχείριση και ερμηνεία του Αγώνα μετά την αποχώρηση των ΜΑΤ. Αυτό όμως δεν αποτέλεσε εμπόδιο στην σχέση μας που χαρακτηριζόταν από αλληλοσεβασμό και ειλικρίνεια. Και οι δύο προσεγγίζαμε τον Αγώνα με πάθος και καθαρότητα και αναγνωρίζαμε ο ένας την προσφορά του άλλου. 

Θέλω να σου πω για άλλη μία φορά ευχαριστώ πολύ Γρηγόρη για όσα έκανες.

Εις το επανιδείν...




Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ




Με κεντρικό σύνθημα "5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ - ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ" και με μεγάλη συμμετοχή κόσμου πραγματοποιήθηκαν και φέτος με επιτυχία οι Εκδηλώσεις Μνήμης για την 5η επέτειο από την εισβολή των ΜΑΤ στην Κερατέα. 
Οι Πολιτιστικοί φορείς της πόλης και τα sites - blogs του Αγώνα, με την στήριξη και των 15μελών συμβουλίων των μαθητικών κοινοτήτων του Γυμνασίου και του Λυκείου της Κερατέας, οργανώσαμε συλλογικά και μοιραστήκαμε με τον κόσμο που συμμετείχε, την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2015 μια ημέρα γεμάτη εικόνες και στιγμές από την 11 Δεκεμβρίου 2010, ημέρα εισβολής των ΜΑΤ στην πόλη μας. 
Η μέρα ξεκίνησε με συμβολική πορεία των μαθητών των σχολείων της Κερατέας μέσα στην πόλη με προορισμό το κτίριο Μήτρου το οποίο φιλοξένησε για 3 μέρες την έκθεση φωτογραφίας "5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ" του φωτογράφου Σπύρου Τσακίρη. 
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας πραγματοποιήθηκαν και τα εγκαίνια της έκθεσης με την παρουσία των πρώην δημάρχων κ.κ. Σ. Ιατρού και Κ. Λεβαντή που διατέλεσαν δήμαρχοι εκείνες τις 128 μέρες αλλά και πλήθους κόσμου. Ακολούθησε στην αίθουσα της 'ΧΡΥΣΗΣ ΤΟΜΗΣ", συζήτηση με θέμα: "Οι 'Έλληνες γελοιογράφοι και ο Αγώνας της Κερατέας" με τους γελοιογράφους Σπύρο Ορνεράκη, Στάθη και Soloup. 
Μετά το τέλος των εκδηλώσεων το "ΑΠΑΡΤΟ ΚΑΣΤΡΟ" άνοιξε για μια ζεστή μουσική βραδιά με τον Δημήτρη Καρούσο. Στο “ΑΠΑΡΤΟ ΚΑΣΤΡΟ” παρευρέθηκε και ο Δήμαρχος Λαυρεωτικής κ. Δ. Λουκάς.


ΟΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ: 
"ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ" Κερατέας 
Λαογραφικός Σύλλογος Κερατέας "ΑΠΟΛΛΩΝ" 
ΛΥΚΕΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ παράρτημα Κερατέας 
Πολιτιστικός και Λαογραφικός Σύλλογος Κερατέας "ΗΓΕΧΟΡΟΣ" 
Δημοτική Παραδοσιακή Σχολή Κερατέας "ΤΟ ΚΟΠΑΝΕΛΙ" 
ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ ΚΕΡΑΤΕΑΣ: http://antixyta.blogspot.gr
 FORKERATEA.COM


 

 

 





Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Η ΚΕΡΑΤΕΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ - ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 
5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Η ΚΕΡΑΤΕΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ 
 ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ 


 

5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ την επίθεση που δέχτηκε ο λαός της Κερατέας από μια ανάλγητη κυβέρνηση και την μοναδική στα χρονικά αντίσταση που προέβαλαν οι κάτοικοι, οι φορείς και οι αλληλέγγυοι. Την αντίσταση που έμελλε να γίνει εκτός από σύνθημα, παράδειγμα Αγώνα τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων. Την 11η Δεκεμβρίου 2010, ημέρα επίθεσης των ΜΑΤ στην πόλη μας και στην αξιοπρέπειά μας, οφείλουμε να μη την ξεχάσουμε.

Με αφορμή την 5η επέτειο από την ημέρα αυτή, οι Πολιτιστικοί φορείς της πόλης και τα sites - blogs του Αγώνα, διοργανώνουμε Εκδηλώσεις Μνήμης την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2015 στην αίθουσα της «ΧΡΥΣΗΣ ΤΟΜΗΣ» (Λ.Αθηνών-Σουνίου 55, κεντρική πλατεία Κερατέας). Τις εκδηλώσεις στηρίζουν και τα 15μελή συμβούλια των μαθητικών κοινοτήτων του Γυμνασίου και του Λυκείου της Κερατέας. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων πλαισιώνουν καλλιτέχνες από τους χώρους της μουσικής και των οπτικών τεχνών, που στήριξαν τον Αγώνα μας και παραμένουν δίπλα μας.


Το πρόγραμμα έχει διαμορφωθεί ως εξής:

  • EΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ "5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ " του φωτογράφου Σπύρου Τσακίρη, στο κτίριο Μήτρου, δίπλα στο κτίριο της "ΧΡΥΣΗΣ ΤΟΜΗΣ". Εγκαίνια έκθεσης την ίδια μέρα στις 19:00. Διάρκεια έκθεσης: Παρασκευή 11 έως και Κυριακή 13 Δεκεμβρίου και ώρες 17:00 - 21:00.
  • 19:30 Συζήτηση με θέμα: "Οι 'Ελληνες γελοιογράφοι και ο Αγώνας της Κερατέας". Συμμετέχουν οι: Σπύρος Ορνεράκης, Στάθης και Soloup. 
  • 20:30 Συναυλία Κλασσικού ρεπερτορίου με τους Νίκο Γιούσεφ στο μουσικό πριόνι, Ειρήνη Τηνιακού στο πιάνο και Γιώργο Κατσάνο σε αυτοσχέδια όργανα. 

Μετά το τέλος των εκδηλώσεων το "ΑΠΑΡΤΟ ΚΑΣΤΡΟ" θα είναι ανοιχτό για μια ζεστή μουσική βραδιά με τον Δημήτρη Καρούσο. 

Η παρουσία όλων μας στις εκδηλώσεις είναι επιβεβλημένη και υπενθυμίζει πως  
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ πετυχαίνουμε το "αδύνατο". 

ΟΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ:

 "ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ" Κερατέας 
Λαογραφικός Σύλλογος Κερατέας "ΑΠΟΛΛΩΝ" 
ΛΥΚΕΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ παράρτημα Κερατέας 
Πολιτιστικός και Λαογραφικός Σύλλογος Κερατέας "ΗΓΕΧΟΡΟΣ" 
Δημοτική Παραδοσιακή Σχολή Κερατέας "ΤΟ ΚΟΠΑΝΕΛΙ" 
ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ ΚΕΡΑΤΕΑΣ: http://antixyta.gr  

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Τρέχοντας στον Κάκκαβο - Αγώνας Ορεινού Τρεξίματος "Ξε Σκουριά Ζω" !!!

Μεγάλη Παναγιά, Σκουριές, Ιερισσός, Κάκκαβος.

Μέρη μακρινά μα τόσο κοντινά για όλους όσοι έζησαν τα γεγονότα της Κερατέας.


Όλα όσα διάβαζα, έβλεπα, άκουγα ήταν τόσο γνωστά, σαν να τα ζούσα ξανά απλώς σε μια άλλη περιοχή, όχι στην Κερατέα. Τα γεγονότα στις Σκουριές και τα γύρω χωριά μου δημιούργησαν την επιθυμία -που μετατράπηκε γρήγορα σε υποχρέωση- να βρεθώ κοντά στους ανθρώπους που αγωνίζονταν για τη Γη και την Ελευθερία, όπως οι φίλοι στην Βορειοανατολική Χαλκιδική.

Όταν έμαθα για τη διοργάνωση του 2ου Αγώνα Ορεινού Τρεξίματος "Ξε Σκουριά Ζω" ένιωσα τον Κάκκαβο πιο κοντά από ποτέ. Δήλωσα αμέσως συμμετοχή, αδιαφορώντας για το αν ήμουν προετοιμασμένος για τα 25 περίπου χιλιόμετρα της διαδρομής. Το μόνο που ήθελα ήταν να βρεθώ στο βουνό, να το νιώσω από κοντά και να δω με τα μάτια μου τι πραγματικά συμβαίνει.

Φιλοξενήθηκα με την παρέα που με συνόδεψε στην Ιερισσό. Ο αγώνας ήταν μόλις μία εβδομάδα μετά από την μεγάλη συναυλία ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και η εικόνα της Ιερισσού μαρτυρούσε τον απόηχό της. Στην είσοδο του χωριού υπήρχε ένα τεράστιο πανό που έβαζε τον επισκέπτη αμέσως στο κλίμα, όπως και το καλωσόρισμα στο "Γαλατικό Χωριό". Εντύπωση μου έκανε πως σχεδόν όλοι οι κάτοικοι που συναντήσαμε φορούσαν τις μπλούζες με το σύνθημα "ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ".


Την επόμενη ημέρα το πρωί το ραντεβού ήταν στην πλατεία της Μεγάλης Παναγιάς για το ξεκίνημα του αγώνα. Ανηφορίζοντας προς τον Κάκκαβο άρχισα να μαζεύω εικόνες, μυρωδιές, την ομορφιά της φύσης.






Σταθμός ανεφοδιασμού πριν το "ανάθεμα"
Μετά από λίγη ώρα, μέσα στο δάσος ένα έντονο βουητό ερχόταν πίσω από τα δέντρα. Ήταν τα μηχανήματα των "χρυσοθήρων". Η αστυνομία απαγόρευσε την πρόσβαση δίπλα από το εργοτάξιο.

Κομμένοι κορμοί δέντρων στις άκρες του δρόμου

Δρόμοι που πριν ήταν δάσος

Στον Λάκκο Καρατζά η καταστροφή σήμερα είναι ακόμα μεγαλύτερη

Η διαδρομή ήταν δύσκολη για μένα. Το αριστερό γόνατο παραιτήθηκε στα μισά και οι φλέβες μου πρήζονταν όταν η προσπάθεια γινόταν λίγο πιο έντονη. Ήμουν απροετοίμαστος για ένα τέτοιο εγχείρημα, όμως παρά τον πόνο μου ένιωθα όμορφα που ήμουν εκεί. Κατάλαβα πολύ καλά τι αγωνίζονται να σώσουν οι κάτοικοι. Απολάμβανα κάθε στιγμή στο βουνό και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν ο τερματισμός στην Μεγάλη Παναγιά. 

Τα κατάφερα κι ας ήμουν ο τελευταίος που έφτασε στο Χοροστάσι.

Είχα όλο τον χρόνο να σκεφτώ πως, όταν η ζωή σε φέρει μπροστά σε έναν αγώνα που είσαι υποχρεωμένος να δώσεις, δεν θα σκεφτείς πόσο καλά προετοιμασμένος είσαι. Θα τα δώσεις όλα και θα θυσιάσεις τα πάντα. Θα πονέσεις, θα πέσεις, αλλά θα σηκωθείς και θα συνεχίσεις μέχρι να φτάσεις στο τέρμα. Στο δρόμο σου θα βρεις ανθρώπους να σε βοηθήσουν και να σου δώσουν κουράγιο, όπως με βοήθησαν ο Στυλιανός και ο Δημήτρης, όπως χιλιάδες συμπαραστάθηκαν στον αγώνα της Κερατέας και σήμερα συμπαραστέκονται στον αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού.

Ο Κάκκαβος είναι ένας όμορφος τόπος που αξίζει να πεθάνεις για να τον σώσεις.

Αξίζει όμως περισσότερο να τον ζεις!!! 



Ο αγώνας στις Σκουριές έχει πάρα πολλά κοινά με τον αγώνα της Κερατέας, τα οποία θα αναλυθούν σε επόμενη ανάρτηση. Είναι κι αυτός ένα πολύ μεγάλο σχολείο...



Ενημέρωση για τον αγώνα των κατοίκων: Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων 

Εκπομπή Αντιδραστήριο ΕΡΤ3: Αφιέρωμα στις Σκουριές (Μέρος Α') - Μέρος (Β')


 
Υ.Γ. 1 - Την Κυριακή 4 Οκτωβρίου διεξάγεται ο 3ος Αγώνας Ορεινού Τρεξίματος "Ξε Σκουριά Ζω". Καλή επιτυχία σε συμμετέχοντες και διοργανωτές. 
Διοργάνωση:
Πολιτιστικός Σύλλογος Μεγάλης Παναγιάς - Σύλλογος Γυναικών Μεγάλης Παναγιάς

Υ.Γ. 2 - Φωτογραφίες από τον περσινό αγώνα:  Metaggitsinistas Omada, 2ος Αγώνας Ξε Σκουριά Ζω, Ξε Σκουριά Ζω 2014

Υ.Γ. 3 - Περαστικά στην Γεωργία



Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΙΚΕΣ-ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ


Όπως είναι γνωστό σε όλους, παρότι λίγοι πλέον ασχολούνται, ο Αγώνας μας συνεχίζεται από την αποχώρηση των ματ μέχρι σήμερα (και για πολλά χρόνια ακόμα) κυρίως στα δικαστήρια. Την εβδομάδα που πέρασε είχαμε δύο δίκες, οι οποίες είχαν πάρει αναβολή αρκετές φορές και για διάφορες αιτίες. 

Η πρώτη υπόθεση (Πέμπτη 11/06) αφορούσε τους 5 αυτοδιοικητικούς (πρώην δημάρχους, αντιδημάρχους) και έναν συμπολίτη μας. Το αδίκημα για το οποίο κατηγορούνταν έχει ήδη παραγραφεί, οπότε αυτό το σκέλος της υπόθεσης έκλεισε οριστικά. Για τον πρώην δήμαρχο Κερατέας υπάρχει όμως μία ακόμα κατηγορία. Η υπόθεση δεν εκδικάστηκε τελικά γιατί απουσίαζε για άλλη μια φορά ο μάρτυρας κατηγορίας και τότε επικεφαλής της αστυνομικής επιχείρησης στην Κερατέα κ. Μπόμπος. Η εκδίκαση της υπόθεσης πήρε αναβολή για τα τέλη Νοεμβρίου 2015. 

Την Παρασκευή 12/06 έφτασε επιτέλους στο ακροατήριο -μετά από 4μιση χρόνια και πολλές αναβολές- η υπόθεση της κατηγορίας νεαρού συμπολίτη μας με βάση τον «κουκουλονόμο». Με τον πρόσφατο νόμο 4322/2015 (ΦΕΚ Α’ 42/27-04-2015) και με την τροπολογία αρ.46/8-14.4.2015 "Κατάργηση διατάξεων άρθρων 25 και 27 Νόμου 3772/2009 και τροποποίηση διατάξεων Ποινικού Κώδικα και Κώδικα Ποινικής Δικονομίας" δεν υφίσταται πλέον η κακουργηματική κατηγορία (σύμφωνα με τους μάρτυρες-ματ«είχε καλυμμένο το πρόσωπο με κασκόλ του Ολυμπιακού»!!!). Μετά από πρόταση της εισαγγελέως το δικαστήριο έκρινε πως είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την υπόθεση, την οποία και παρέπεμψε στο μονομελές πλημμελειοδικείο.

Με αφορμή και την χθεσινή ημέρα στα δικαστήρια αλλά και τις προηγούμενες προκύπτουν ορισμένα συμπεράσματα και ερωτήματα για το πώς εξελίσσονται τα πράγματα. 
  • Αυτό που είναι έκδηλο και όσο περνάει ο καιρός γίνεται ακόμα περισσότερο, είναι η μοναξιά των κατηγορουμένων συμπολιτών μας και των οικογενειών τους. Εκτός από τους λίγους γνωστούς πλέον που με συνέπεια συνοδεύουν και συμπαραστέκονται, οι πολλοί και ιδίως εκείνοι που εκφράζονταν με στεντόρεια φωνή και κορώνες για «τα παιδιά μας που βρίσκονται στα δικαστήρια» είναι εκκωφαντικά απόντες. Πού βρίσκονται σήμερα όλοι εκείνοι οι πολιτικάντηδες, οι διάφοροι "παράγοντες" και οι "υπερπατριώτες" ακόλουθοί τους; Απούσα είναι και η Δημοτική Αρχή η οποία όμως έχει δικαιολογία πως δεν μπορεί να τα προλάβει όλα, με τόσες πίτες, πανηγύρια, συνεστιάσεις και τόσα σταυροκοπήματα και μετάνοιες στα ξωκλήσσια. Πού βρίσκονται όμως και οι φίλοι, οι γείτονες, οι συγγενείς; 
  • Η επιμονή και η εξόφθαλμη διάθεση για εκδίκηση από τα ματ. Είναι πλέον προφανές από όσους βρισκόμαστε στα δικαστήρια και από τις συζητήσεις των ματ-μαρτύρων κατηγορίας μεταξύ τους, πως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να πάρουν το αίμα τους πίσω. Κι αυτό μπορούν να το καταφέρουν μόνο με τις καταδίκες των συμπολιτών μας. Τι κάνουμε εμείς γι’ αυτό; Θα το επιτρέψουμε; 
  • Τι υπεράσπιση θέλουμε; 
Με αφορμή την χθεσινή υπόθεση ας θυμηθούμε τα γεγονότα της 18ης Δεκεμβρίου 2010 όπως τα ζήσαμε εμείς. Αργά το απόγευμα και ενώ δεν υπήρχαν επεισόδια, οι κάτοικοι βρίσκονταν στο δρόμο διαδηλώνοντας ειρηνικά. Λίγο πριν αλλάξουν βάρδια οι αστυνομικές δυνάμεις, τα ματ ξεκίνησαν να κάνουν έφοδο προς το μπλόκο και ο κόσμος άρχισε να τρέχει προς την πόλη, για να αποφύγει τα χημικά και το ξύλο. Από τις μοτορόλες ακουγόταν (ο τύπος ούρλιαζε) η εξής διαταγή: «Θέλω συλλήψεις!!!» Τρέχοντας προς την πόλη και με τα ματ να μας καταδιώκουν συνειδητοποιήσαμε τι συνέβαινε βλέποντας την αλλαγή βάρδιας να έρχεται από μπροστά μας. Σκοπός τους ήταν να εγκλωβίσουν όσο πιο πολλούς κατοίκους μπορούσαν και να κάνουν συλλήψεις για να κάμψουν το ηθικό μας. Οι περισσότεροι προλάβαμε και τρέξαμε στα χωράφια, εκτός από τους δύο συμπολίτες μας οι οποίοι δεν τα κατάφεραν. Ακολουθώντας την διμοιρία από πίσω μετά το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου καταγράψαμε την σύλληψη. Δεν υπήρχαν καλυμμένα πρόσωπα, δεν υπήρχε καμία επίθεση με πέτρες, δεν υπήρχε καμία αντίσταση. Υπήρχαν κλωτσιές και γροθιές από τα ματ την ώρα που βρίσκονταν γονατιστοί και με χειροπέδες οι δύο νέοι συμπολίτες μας. Υπάρχουν ακόμα σήμερα, όπως και τότε, οι ψευδείς μαρτυρίες των ματ. Υπάρχει όμως και η αλήθεια. 

Το παραπάνω ερώτημα «τι υπεράσπιση θέλουμε;» έχει να κάνει με το ποια θέλουμε να είναι η φιλοσοφία της υπερασπιστικής γραμμής και ποιο είναι το καλύτερο αποτέλεσμα που προσδοκούμε σε υποθέσεις όπως η παραπάνω. Θέλουμε να είναι σύμφωνη με το πνεύμα του συμβιβασμού και με παραχωρήσεις του στυλ «κάνουμε ένα εργοστάσιο με μικρό ΧΥΤΥ για γλυτώσουμε το Οβριόκαστρο» ή ακολουθούμε το πνεύμα του Αγώνα που ήταν η συνεχής προσπάθεια να σώσουμε τον τόπο μας χωρίς συμβιβασμούς και παραχωρήσεις; Στην συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά και στις επόμενες, τι επιλέγουμε τελικά να κάνουμε; Αποδεχόμαστε μία μικρή ποινή με τον φόβο να μην επιβληθεί μεγαλύτερη, ακόμα και αν κάποιος είναι αθώος; Θα δεχθούμε να καλύπτονται τα ματ για την ψευδορκία τους; Θα προβάλλουμε ένα τέτοιο γεγονός πως αποτελεί νίκη και δικαίωση ή θα υποστηρίξουμε και θα αγωνιστούμε για το αυταπόδεικτο και το αυτονόητο, δηλαδή, ότι τα ματ ψευδορκούν και ψευδομαρτυρούν και ότι ο αθώος πρέπει να αθωώνεται; 

Αυτά πρέπει να μας απασχολήσουν πολύ σοβαρά γιατί είμαστε ακόμα στην αρχή και έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Κάποιοι παραφούσκωσαν από υπερηφάνεια (με "δανεικά κόλλυβα" οι περισσότεροι) και δεν καταλαβαίνουν πως η δουλειά έχει μείνει στη μέση. Αν θέλουμε να κερδίσουμε τον πόλεμο και ειδικά αυτές τις δύσκολες μάχες των δικών, πρέπει να έχουμε οδηγό και αφετηρία αυτά που έγιναν τις 128 ημέρες και όχι να πιστέψουμε πως όλα τελείωσαν στις 18 Απριλίου 2011. Να αφοσιωθούμε στην συνέχεια μέχρι το τέλος, ενωμένοι, τουλάχιστον όσοι πιστεύουμε στην δύναμη της Ενότητας και του Δικαίου. Και είμαστε πολλοί. 

Στο μυαλό μας και όσον αφορά τους άδικα κατηγορούμενους συμπολίτες μας, πρέπει να βρίσκεται μόνο η εξής σκέψη: ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ!!!

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

Την Παρασκευή (12/06) η εξ αναβολής δίκη συμπολίτη μας



Την Παρασκευή 12 Ιουνίου 2015 στο Ά Τριμελές Εφετείο Αθηνών (Κυρίλλου Λουκαρέως 14 και Λ. Αλεξάνδρας) θα εκδικαστεί η υπόθεση του κατηγορούμενου συμπολίτη μας, μετά από τη νέα αναβολή που είχε δοθεί στις 12.11.2014.

Υπενθυμίζουμε πως οι κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί σε βαθμό κακουργήματος είναι οι εξής:

  • Απόπειρα απρόκλητης σωματικής βλάβης κατά συρροή εναντίον αστυνομικών οργάνων, ενεργώντας με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου.
  • Παράβαση του άρθρου 189, παρ. 1-3, από υπαίτιο που τέλεσε την πράξη με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου. 

Σημειώνουμε πως ο έτερος συλληφθείς συμπολίτης μας το ίδιο βράδυ της 18ης Δεκεμβρίου 2010 έχει ήδη αθωωθεί από Δικαστήριο Ανηλίκων για τις ίδιες ακριβώς κατηγορίες. Ήδη από το Νοέμβριο του 2012 και μετά υπάρχουν μόνο αθωωτικές αποφάσεις για δύο συμπολίτες μας και ένα απαλλακτικό βούλευμα για άλλους τρεις. 

Οφείλουμε να είμαστε όλοι εκεί... 

Πούλμαν θα αναχωρήσει στις 8 το πρωί της Παρασκευής από το Δημαρχείο Κερατέας.

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Αναβολή και αυτή τη φορά

Νέα αναβολή δόθηκε στη δίκη των 6 συμπολιτών μας πριν λίγο με νέα ημερομηνία εκδίκασης 26 Οκτωβρίου 2015.

Ο δρόμος είναι μακρύς όπως έχουμε ξαναγράψει και χρειάζεται σοβαρότητα και συνέπεια από όλους, ειδικά όμως από εκείνους που έχουν ευθύνες.

Καλή δύναμη...

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Αύριο η εξ αναβολής δίκη των 6 συμπολιτών μας

Η εξ αναβολής δίκη της Δευτέρας 30 Ιουνίου 2014 εκδικάζεται αύριο 25 Φεβρουαρίου 2015 στο 3μελές Εφετείο Κακουργημάτων. Τους 6 νέους συμπολίτες μας βαραίνουν κατηγορίες από τον τρομονόμο, όπως κατοχή και χρήση εκρηκτικών, επίθεση κατά αστυνομικών δυνάμεων κ.α. Η δίκη γίνεται στο Εφετείο Αθηνών (Λ. Αλεξάνδρας και Λουκάρεως, β’ όροφος).

Πούλμαν θα αναχωρήσει από την Κεντρική Πλατεία Κερατέας στις 8 αύριο το πρωί.








Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Κόβουμε την πίτα μας στο Οβριόκαστρο



Την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015 στις 12:30 η παρέα του blog κόβει την πίτα της στο δεύτερό μας σπίτι: Στο χώρο που βρισκόταν το πρώτο φυλάκιο του Οβριοκάστρου. Η οικογένεια θα μαζευτεί ξανά και εκεί, μαζί με τις αναμνήσεις, θα γευθεί όλα τα όμορφα που θα ετοιμαστούν, κυρίως όμως, το εξαιρετικό τσίπουρο «ΦΟΒΟΛΕΣ» του φίλου Παναγιώτη. Όλες και όλοι είναι ευπρόσδεκτοι. 

Όσοι όμως εξακολουθούν να «παίζουν» με τον Αγώνα και τυχόν παρευρεθούν τους έχουμε μία ιδιαίτερη θέση στο φρεάτιο εξαερισμού πιο δίπλα. Ξέρετε, εκεί που έπεσε η αλεπού του αγαπημένου μας Μπελjέκου… 



Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ ΚΕΡΑΤΕΑΣ: 19 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ - Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Το 2015 κλείνουν 19 χρόνια αγώνα, 19 χρόνια ομηρίας του τόπου μας, της Κερατέας μας.  Είναι πάρα πολλά τα χρόνια και πολλά πράγματα έχουν συμβεί σε αυτό το μεγάλο χρονικό διάστημα, άλλα γνωστά και άλλα άγνωστα στους πολλούς. Η ιστορική καθυστέρηση της οριστικής δικαίωσης οφείλεται σε διάφορους παράγοντες στη διάρκεια των ετών που πέρασαν, κυρίως όμως στους «λάθος χειρισμούς», ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση των ματ.

Η πόρτα όμως αυτής της οριστικής δικαίωσης δεν έχει κλείσει, παρά την προσπάθεια μερικών να την κλείσουν.

Ποιος είναι ο δρόμος και ποια τα βήματα που θα μας οδηγήσουν στο τέλος;




1ο ΒΗΜΑ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ

Η ουσιαστική λύση του προβλήματος βρίσκεται στα χέρια της Περιφέρειας. Η νέα Περιφερειάρχης κ. Δούρου δείχνοντας από την αρχή δείγματα συνέπειας λόγων και έργων, πήρε στο τέλος του 2014 την απόφαση για ακύρωση των διαγωνισμών κατασκευής των 4 εργοστασίων απορριμμάτων, που είχε δρομολογήσει ο πρώην Περιφερειάρχης. Αυτό ήταν το πρώτο βήμα από αυτά που οφείλει να κάνει, όχι μόνο για τη δικαίωση του αγώνα της Κερατέας και όλων όσων εκείνος ανέδειξε, αλλά για φτάσει στον στόχο μιας ορθολογικής λύσης για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική. Η εφαρμογή του ν. 4042/2014 στην ουσία ακυρώνει την χρησιμότητα τέτοιων μονάδων και ορίζει ένα διαφορετικό μοντέλο διαχείρισης. Η απόφαση της ακύρωσης των διαγωνισμών κατασκευής των εργοστασίων δεν ήταν μόνο ορθή, αλλά αποτελούσε μονόδρομο.

Το επόμενο μεγάλο βήμα που οφείλει να κάνει η νέα περιφερειακή αρχή είναι η αλλαγή του Περιφερειακού Σχεδιασμού, σύμφωνα με το ν. 4042/2012. Η ενέργεια αυτή θα προωθήσει μία πιο οικονομική και περιβαλλοντικά φιλική διαχείριση των απορριμμάτων, αλλά και πιο ΙΣΟΤΙΜΗ κοινωνικά, με τους 65 δήμους της Αττικής να αναλαμβάνουν τις ευθύνες που τους αναλογούν και όχι κάποιοι να κουβαλούν τα βάρη των άλλων.





2ο ΒΗΜΑ: ΤΙ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Σε επίπεδο Δημοτικής Αρχής δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά. Η παρούσα Δημοτική Αρχή και το θέμα αγνοεί και δεν δείχνει διάθεση να κάνει κάτι. Όπως και η προηγούμενη, ακολουθεί με απάθεια τις εξελίξεις και αναλόγως τοποθετείται. Μία Αρχή οφείλει να προκαλεί τις εξελίξεις, να έχει σταθερή θέση και στόχο και όχι να περιμένει πως θα εξελιχθούν τα πράγματα για να πάρει θέση. Αυτή η πρακτική οδήγησε σε λανθασμένες αποφάσεις του παρελθόντος και ειδικότερα στην απόφαση 94/2011 του Δημοτικού μας Συμβουλίου. Αυτό που οφείλει να κάνει -έπρεπε ήδη να έχει γίνει πριν τις εκλογές του περασμένου Μαΐου, αφού όλοι συμφώνησαν- είναι να προχωρήσει στην άμεση κατάργηση-ακύρωση αυτής της απόφασης. Δε μπορεί η Περιφέρεια να έχει ακυρώσει τα εργοστάσια και να προχωρά σε αλλαγή του Περιφερειακού Σχεδιασμού και το επίσημο όργανο του Δήμου μας να έχει ακόμα ως πρόταση την εγκατάσταση στις Φοβόλες!!! Πρέπει άμεσα να καταργηθεί-ακυρωθεί αυτή η απόφαση και να καταγγελθεί ο Σγουρός και η απερχόμενη κυβέρνηση για τον εμπαιγμό και την κοροϊδία, με ονοματεπώνυμα. Ποιοι ήταν εκείνοι (πολιτικοί και μη) που μεθόδευσαν τα πράγματα έτσι ώστε να οδηγήσουν το Δημοτικό Συμβούλιο σε αυτή την απόφαση κόντρα στο νικηφόρο αποτέλεσμα του αγώνα;  

Η νέα απόφαση οφείλει να είναι μία, που να απηχεί το αποτέλεσμα του αγώνα, οφείλει να είναι ξεκάθαρη, ηχηρή και ομόφωνη: ΟΥΤΕ ΧΥΤΑ, ΟΥΤΕ ΧΥΤΥ, ΟΥΤΕ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗ!!!

Εμείς ως κίνημα οφείλουμε να συστήσουμε ξανά μία νέα διευρυμένη Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα, ανεξάρτητη αλλά σε συνεργασία με τη Δημοτική Αρχή, με διαφορετική λειτουργία από την προηγούμενη, με συμμετοχή στη διαβούλευση για τα τοπικά σχέδια διαχείρισης απορριμμάτων και με μία Γραμματεία η οποία θα εκφράζει τον αγώνα και μόνο. Καμία φιλοδοξία, κανένα απωθημένο και κανένα «προσωπικό συμφέρον» δεν έχουν χώρο και δεν θα γίνουν ποτέ ξανά ανεκτά.

Αυτή η προσπάθεια οφείλει να έχει ως προτεραιότητα και αδιαπραγμάτευτα τους εξής στόχους:

1)ΟΧΙ ΣΤΗ ΧΩΜΑΤΕΡΗ ΣΤΟ ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ ΚΑΙ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗ

2)ΕΝΕΡΓΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ. ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ (ΗΘΙΚΗ, ΥΛΙΚΗ) ΣΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ.

Λίγοι από εμάς βρίσκονται κοντά σε αυτούς που κατηγορούνται. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Δεν είναι δυνατόν άνθρωποι «κύρους» για την κοινωνία και τα δικαστήρια, αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων να αποφεύγουν να παρίστανται ως μάρτυρες υπεράσπισης. Χρειάζονται όλοι μέχρι τέλους.


3ο ΒΗΜΑ: Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Μένει ακόμα ένα βήμα που θα οδηγήσει στην οριστική δικαίωση του αγώνα μας. Αυτή την ευθύνη την έχει η Βουλή και η εμπειρία από το παρελθόν είναι πικρή. Τα κόμματα εξουσίας δυστυχώς αποφασίζουν με μόνο γνώμονα το πολιτικό κόστος και τίποτε άλλο. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον ένα κόμμα εξουσίας. Το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής: Η νέα κυβέρνηση, κατά τα φαινόμενα με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, έχει την πρόθεση και τη διάθεση να δικαιώσει έναν αγώνα που έγινε σημαία του αντιμνημονιακού μετώπου με την νικηφόρα του εξέλιξη; - Έναν αγώνα που ανέδειξε το οικονομικό και περιβαλλοντικό σκάνδαλο της διαχείρισης απορριμμάτων και δικαιώθηκε στους δρόμους και στις συνειδήσεις των περισσότερων Ελλήνων; - Έναν αγώνα που δικαιώθηκε και συνεχίζει να δικαιώνεται στα δικαστήρια; - Έναν αγώνα που δόθηκε ενάντια στην παρανομία; Αυτόν τον αγώνα θα τον δικαιώσει οριστικά; Θα χρησιμοποιήσει τα εργαλεία που επιβάλλει ο ν. 4042/2012; Θα αναλάβει το πολιτικό κόστος και θα δικαιώσει μία περιοχή η οποία επί 19 χρόνια βρίσκεται σε ομηρία; Θα διορθώσει αυτή την αδικία; Θα δικαιώσει του κατοίκους για όσα υπέστησαν; Ο μόνος τρόπος να το κάνει είναι να καταργήσει τη χωροθέτηση για την Κερατέα (και για τις άλλες περιοχές) καταργώντας το άρθρο 33 του ν. 3164/2003.Τότε και μόνο τότε θα έρθει η οριστική δικαίωση

Ο χρόνος θα δείξει…

Βρισκόμαστε στο τελευταίο στάδιο του αγώνα μας και χρειάζεται Ενότητα. Ενότητα ειλικρινή, με μόνη σκέψη την οριστική δικαίωση του αγώνα μας, του αγώνα της Κερατέας. Τίποτε άλλο.

Συνεχίζουμε…




Υ.Γ. – Αύριο καλούμαστε να ψηφίσουμε. Το τι είναι καλό για τον τόπο και πως αυτό εκπορεύεται από τις περιορισμένες επιλογές που έχουμε να κάνουμε, το γνωρίζει ο κάθε ψηφοφόρος. Εμείς σας καλούμε να μην ψηφίσετε εκείνους που σκέφτονται πώς θα γεμίσουν τις τσέπες και τα στομάχια τους, εκείνους που θέλουν να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες και το εγώ τους, εκείνους που συμβιβάζονται. Στηρίξτε ανθρώπους οι οποίοι διακρίνονται για το ήθος τους, την εντιμότητα, τη δράση τους και την προσφορά τους στην κοινωνία και στον συνάνθρωπο και έχουν τη διάθεση και τα κότσια να συγκρουστούν. Οι αξίες δεν χωροθετούνται και δεν δέχονται ταμπέλες και περιορισμούς.