"ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΕΡΑΤΕΑ – ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ"

Οι φίλοι μας έφτασαν στην πλατεία. Φωνές, πανό, χαμόγελα, ανατριχίλα. Μας έφεραν στο μυαλό στιγμές που ζήσαμε πριν λίγο καιρό, μεταφέροντας το μήνυμα του δικού τους αγώνα σ' εμάς και έκαναν τις καρδιές μας να χτυπούν ξανά δυνατά. Τους ευχαριστούμε που μας απέδειξαν για άλλη μια φορά πως ο αγώνας της Κερατέας ζει και αποτελεί παράδειγμα για όλους. Τους ευχαριστούμε για το μήνυμα αισιοδοξίας και νίκης που μεταφέρουν.

Σε παλαιότερη ανάρτηση είχαμε γράψει: 

«Μικρές μάχες κερδίζονται και σήμερα ανά τον κόσμο, νομίζω, όμως, πως οι άνθρωποι (εξακολουθούν να) χάνουν. Πραγματικά, βλέπω το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας ζοφερό/χωρίς ελπίδα. Μα έχω εμπιστοσύνη στην αντίληψη των ανθρώπων για στοχασμό, οργή και επανάσταση…» 

Στα λόγια του φίλου μας Όσκαρ Ολιβέρα κρύβεται μια μεγάλη αλήθεια. Μικρές μάχες δίνονται και κερδίζονται σε όλο τον κόσμο. Αυτό δε σημαίνει ότι κερδίζεται και ο πόλεμος. Το ίδιο συμβαίνει και στην χώρα μας. Παντού μικρές και μεγάλες μάχες δίνονται καθημερινά. Για να κερδίσουμε τον πόλεμο απέναντι σε όλους εκείνους που προσπαθούν να μας κλέψουν την αξιοπρέπεια και τα όνειρά μας, που καταστρέφουν το περιβάλλον για το κέρδος, που θέλουν να μας τρομοκρατήσουν και να ελέγχουν τις ζωές μας, οφείλουμε να κάνουμε ένα πράγμα: Να αγωνιστούμε μαζί, δίπλα ο ένας στον άλλο, χέρι με χέρι. Αυτό είναι το μήνυμα του αγώνα της Κερατέας. Όλοι μαζί μπορούμε… 

Σας ευχαριστούμε πολύ αδέρφια... 

Ο ΑΔΕΡΦΟΣ μας Σπύρος Τσακίρης αποτυπώνει, όχι μόνο με τον φακό και τον λόγο, αλλά και με τα συναισθήματα και τις σκέψεις του αυτά που ζήσαμε όλοι την Κυριακή το βράδυ...

ΚΕΡΑΤΕΑ - ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ

 

"Από το λάκκο μέσα των λεόντων,

Αυτοί στης πλούσιας μιζέριας τις αυλές,

Όλοι οι χυδαίοι που μας λοιδορούν και κοπρίζουν

Θα πάρουν την απάντηση π’ αξίζουν..."

Γράφει στο τέλος του ποιήματος της η ΚΥΡΙΑ Μάχη Δημοπουλου, η ΔΑΣΚΑΛΑ μας, με τίτλο:

"Για τους ανθρώπους της Χαλκιδικής που αγωνίζονται για το αυτονόητο".

Το λεωφορείο σταμάτησε στην πλατεία, μπροστά από την εκκλησία. Περιμέναμε τους ηθοποιούς… Μπήκαν στο "χωριό", με πανό και συνθήματα και από τα καφενεία έβγαιναν οι θαμώνες και χειροκροτούσαν. Άναψαν τα φώτα στα μπαλκόνια και από εκεί και άλλα χειροκροτήματα. Μπροστά από την "Χρυσή Τομή", το πλήθος του κόσμου περίμενε να υποδεχτεί, να καλωσορίσει τους "δικούς" του.

Εχθές το βράδυ ήταν η τελευταία παράσταση στην Αθήνα, από τις τρείς που έδωσε η θεατρική ομάδα της Ιερισσού που παρουσίασε τις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη. 

Η θεατρική ομάδα «Τα Γκαργκάνια» του Πολιτιστικού Συλλόγου Ιερισσού «ΚΛΕΙΓΕΝΗΣ», επιστρατεύει τον Αριστοφάνη και τις «Εκκλησιάζουσες», για να στείλει μήνυμα αφύπνισης και δράσης. Επισκέφτηκε την Αθήνα και την Κερατέα με σύνθημα "Κάτω τα χέρια απ΄τις Σκουριές" και μετέφερε τις εμπειρίες, τα βιώματα και τα συναισθήματα όλων όσων αγωνίζονται ενάντια στην καταστροφή της Χαλκιδικής. Το πρώτο πανό έγραφε: "ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΕΡΑΤΕΑ – ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ" και το κρατούσαν με χέρια και χαμόγελα η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κατερίνα Ιγκλέση και ο σκηνοθέτης της παράστασης Δημήτρης Καλαϊτζής και ήταν όμορφα, ζεστά παρά τον αέρα που έβαζε τα δυνατά του να "ρίξει" τα πανό, μα όσο εκείνος λυσσομανούσε, τόσο τα χέρια μαζί με τα χαμόγελα πήγαιναν μπροστά και συναντήθηκαν οι κόσμοι και έγιναν ένα οι άνθρωποι, εκείνοι που τότε…, που πριν αγωνίστηκαν και έγιναν παράδειγμα και τούτοι που τώρα που το έφερε η κατάσταση, μπήκαν μπροστά και έκαναν τον αγώνα τους ελπίδα όλων μας. 

Και ποιος θυμάται τώρα πια τον… Παπουτσή ή τον Πάγκαλο;;; Ποιος θα θυμάται σε λίγο καιρό τον Δένδια;;; Την ίδια στιγμή που ακόμα και στο πιο μακρινό χωριό γνωρίζουν τους "Γαλάτες της Κερατέας", την ίδια στιγμή που σε κάθε σπίτι, ξέρουν πια τους άλλους "Γαλάτες", εκείνους του "Βορρά" και σου έρχονται γέλια, όταν βλέπεις τον απελπισμένο αγώνα που δίνουν κάποιοι, με ονοματεπώνυμο, όχι… άγνωστοι, για να ξεχάσουμε… Να ξεχάσουμε τον αγώνα των κατοίκων της Κερατιάς, να παραβλέψουμε τον αγώνα των κατοίκων της Ιερισσού και των γύρω χωριών… Και τι θα πούμε "αύριο στα παιδιά, εκεί στο Λαύριο;;;"

Και δεν ήταν μόνο αυτοί χτές το βράδυ στην Κερατέα. Βέβαια έλειπαν τα ΜΕΓΑλα κανάλια και οι ψηλές ΑΝΤένες, έλειπαν και τα ΑΛΦΑ και τα ΒΗ(ΜΑ)τα και ότι άλλο ευκαιριακά ΣΚΑΙ. Ήταν όμως εκεί τα παιδιά από το ραδιόφωνο που ακούει. Ήταν εκεί τα παιδιά από το "Κόκκινο 105,5" και έκαναν όμορφη δουλειά και καιρό τώρα μπορούμε στα αλήθεια να ΑΚΟΥΜΕ!!! Και τους ευχαριστούμε γι' αυτό, όπως και τους κατοίκους της Κερατέας, των Σκουριών. 

"Μα όσο θα υπάρχει η Κερατέα και οι Σκουριές, όσο θα υπάρχουν Θοδώρες, Γιώργηδες, Σταύροι, Μάχες, Κατερίνες, Δέσποινες, Δημήτρηδες, τόσο εμείς θα παραδειγματιζόμαστε και θα είναι τιμή μας να είμαστε μαζί τους, στους δρόμους, στα οδοφράγματα μα και στον κάματο και στον πολιτισμό. Κάθε μέρα, για ΠΑΝΤΑ!!! (*υπόσχεση) σπ Τ" 

 

Η θεατρική ομάδα της Ιερισσού στην Κερατέα...

Η «ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ», ο Ραδιοφωνικός Σταθμός 105,5 Στο Κόκκινο και η Θεατρική ομάδα της Ιερισσού σας προσκαλούν την Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014 ώρα 9:30μ.μ στην αίθουσα του Συνδέσμου, για τη θεατρική παράσταση «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη από τη θεατρική ομάδα «Τα Γκαργκάνια» του Πολιτιστικού Συλλόγου «ΚΛΕΙΓΕΝΗΣ» Ιερισσού.

Η αίθουσα του Συνδέσμου βρίσκεται στη Λ. Αθηνών-Σουνίου 55, Πλατεία Αγ. Δημητρίου, Κερατέα. Τηλέφωνο Κρατήσεων: 6978003191.

Τιμή Εισιτηρίου: Ελεύθερη συνεισφορά. Όλα τα έσοδα της παράστασης θα διατεθούν στον Πολιτιστικό Σύλλογο «Κλειγένης» Ιερισσού.

Τώρα που το πολιτικό σύστημα της χώρας μας καταρρέει, ακούμε για άλλη μια φορά την Πραξαγόρα να ζητά να δοθεί η εξουσία του κράτους στις γυναίκες «μπας και δει μια στάλα προκοπή αυτός ο τόπος». «Τα Γκαργκάνια» (η ερασιτεχνική θεατρική ομάδα της Ιερισσού) αφήνουν για λίγο τις «Σκουριές» και κατεβαίνουν στην Αθήνα να συναντήσουν τον Αριστοφάνη και να δηλώσουν την αμέριστη υποστήριξή τους στις ιδέες του και το ανατρεπτικό του χιούμορ.

Οι συντελεστές της Παράστασης:

• Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καλαϊτζής

• Συμμετέχουν: Κατερίνα Τριανταφύλλου - ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ, Φωτεινή Ναούμ - ΠΡΩΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

• Βασιλική Γκατζώνη - ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ, Αστέρης Γκατζώνης - ΒΛΕΠΥΡΟΣ

• Γιώργος Κασκέτης - ΠΡΩΤΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ, Γιώργος Ευθυμίου - ΧΡΕΜΗΣ

• Γιώργος Καλαϊτζής - ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ, Αιμιλία Στρούνη - ΚΗΡΥΚΑΙΝΑ

• Ολυμπία Σαμσούρη - ΠΡΩΤΗ ΓΡΙΑ, Κώστας Ιωαννίδης - ΝΕΑ

• Χριστίνα Βασιλειάδου - ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΡΙΑ, Κατερίνα Καδή - ΤΡΙΤΗ ΓΡΙΑ

• Πελαγία Χασάπη - ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΧΟΡΟΥ

ΧΟΡΟΣ: Πελαγία Χασάπη, Κώστας Ιωαννίδης, Κυριάκος Μπιτόπουλος, Σοφία Υψηλάντη, Μαρία Καλαϊτζή, Γιώργος Καλαϊτζής.

 

Γιατί πάμε Αθήνα 
της Φωτεινής Ναούμ (μέλος της ομάδας)

Όταν ο δικηγόρος συναντά τον ιδιωτικό υπάλληλο, ο μηχανικός τον άνεργο, ο δημόσιος υπάλληλος την νοικοκυρά, ο καθηγητής τον οικοδόμο και όλοι αυτοί μαζί συνεργάζονται τότε, ναι, γίνονται θαύματα. Αυτά είναι λοιπόν τα Γκαργκάνια. Μια ομάδα διαφορετικών ανθρώπων, οικονομικά, κοινωνικά, μορφωτικά, ηλικιακά, που όμως έχουν ένα κοινό: Την αγάπη για το θέατρο!

Ένα;;;; Όχι δεν είναι μόνο ένα. Τον τελευταίο καιρό υπάρχει κάτι πιο δυνατό. Η αγάπη για τον τόπο μας. Η υποχρέωση που όλοι νιώθουμε για την υπεράσπιση και την προστασία του.

Είμαστε η γενιά που έμαθε για το '21 και το '40 μέσα από τα βιβλία του δημοτικού με τις γνωστές εικόνες των τσολιάδων και των φαντάρων να πολεμάνε στο βουνό. Των γυναικών να κουβαλούν πολεμοφόδια στους ώμους και τα παιδιά να κοιτάζουν τρομαγμένα. Δυστυχώς αυτές οι εικόνες πολέμου ζωντανεύουν τον τελευταίο καιρό εδώ στον τόπο μας. Ζούμε μάχες στο βουνό, συλλήψεις και προσαγωγές γυναικών που διαμαρτύρονται και βουρκωμένα από τα δακρυγόνα παιδικά μάτια να κοιτούν με τρόμο.

Είμαστε στρατιώτες όλοι μας σε ένα πόλεμο για την υπεράσπιση του τόπου μας. Υπερασπιστές του δικαίου. Όταν το κράτος αντί να υπερασπίζεται την κοινωνία, τη φύση, τους ανθρώπους, υπερασπίζεται οικονομικά συμφέροντα, τότε ναι, ακόμα και η γιαγιά ανεβαίνει και πάλι στο βουνό. Ο καθένας πολεμά με αυτό που ξέρει να κάνει.


Στρατιώτες λοιπόν κι εμείς κατεβαίνουμε στη Αθήνα για να κάνουμε γνωστό σε όλους το πρόβλημα μας. Θα ανέβουμε στο σανίδι και θα βροντοφωνάξουμε «Κάτω τα χέρια απ΄τις Σκουριές» με την ελπίδα ότι θα έχουμε συντελέσει έστω και το ελάχιστο σ' αυτόν τον άνισο αγώνα. Θα βροντοφωνάξουμε πως δεν είμαστε οι τρομοκράτες που θέλουν κάποιοι να μας παρουσιάζουν, αλλά απλοί άνθρωποι που παλεύουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια στην ταλαιπωρημένη Ελλάδα των μνημονίων και στη βιασμένη Ιερισσό, το πειραματόζωο της Ελλάδας, τον τόπο που δέχτηκε την χειρότερη εισβολή καταστολής σε καιρό ειρήνης από το ίδιο του το κράτος. Και η φωνή μας θα είναι δυνατή γιατί είναι η φωνή όλων όσων συμμετέχουν σ' αυτό τον αγώνα από την δικιά του θέση και σκοπιά ο καθένας. Στην Αθήνα δεν κατεβαίνουν μόνο τα Γκαργκάνια. Κατεβαίνει μια ολόκληρη αγωνιζόμενη κοινωνία και αυτό θα προσπαθήσουμε να γίνει αισθητό σε όλους.

ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΕ ΜΙΑ ΕΞΟΡΥΞΗ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ

Κερατέα: Αναβολή της σημερινής δίκης...

Αναβολή για τις 23 Ιανουαρίου 2014 δόθηκε στη σημερινή δίκη. 

Οι κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί στον συμπολίτη μας, σε βαθμό κακουργήματος, είναι οι εξής:

• Απόπειρα απρόκλητης σωματικής βλάβης κατά συρροή εναντίον αστυνομικών οργάνων, ενεργώντας με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου. 
• Παράβαση του άρθρου 189, παρ. 1-3, από υπαίτιο που τέλεσε την πράξη με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου.

Σημειώνουμε πως ο έτερος συλληφθείς συμπολίτης μας το ίδιο βράδυ της 18^ης Δεκεμβρίου 2010 έχει ήδη αθωωθεί από Δικαστήριο Ανηλίκων για τις ίδιες ακριβώς κατηγορίες. Ήδη από το Νοέμβριο του 2012 και μετά υπάρχουν αθωωτικές αποφάσεις για δύο συμπολίτες μας και ένα απαλλακτικό βούλευμα για άλλους τρεις. 

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ.

Ο αγώνας έχει μέλλον ακόμα και βρίσκεται στα δικαστήρια, στο δρόμο, στο μυαλό μας.

Καλή συνέχεια... 

φωτό αρχείου

 

Κερατέα: Νέα δίκη συμπολίτη μας

Την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013 στο Ά Τριμελές Εφετείο Αθηνών (Κυρίλλου Λουκαρέως 14 και Λ. Αλεξάνδρας) ένας ακόμα συμπολίτης μας θα βρεθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου. 

  

Οι κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί σε βαθμό κακουργήματος είναι οι εξής:

• Απόπειρα απρόκλητης σωματικής βλάβης κατά συρροή εναντίον αστυνομικών οργάνων, ενεργώντας με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου. 
• Παράβαση του άρθρου 189, παρ. 1-3, από υπαίτιο που τέλεσε την πράξη με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου.

Σημειώνουμε πως ο έτερος συλληφθείς συμπολίτης μας το ίδιο βράδυ της 18^ης Δεκεμβρίου 2010 έχει ήδη αθωωθεί από Δικαστήριο Ανηλίκων για τις ίδιες ακριβώς κατηγορίες. Ήδη από το Νοέμβριο του 2012 και μετά υπάρχουν αθωωτικές αποφάσεις για δύο συμπολίτες μας και ένα απαλλακτικό βούλευμα για άλλους τρεις. 

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ.

 

Το πρωί της Παρασκευής θα είμαστε κοντά του. Πούλμαν θα ξεκινήσει από το δημαρχείο Κερατέας.

ΚΕΡΑΤΕΑ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ - Εκδηλώσεις Μνήμης

ΚΕΡΑΤΕΑ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Ο αγώνας συνεχίζεται….

Την Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013, «Ημέρα Μνήμης» για την πόλη μας αλλά και για ολόκληρη την Λαυρεωτική, ο Σύνδεσμος Πνευματικής & Κοινωνικής Δραστηριότητας Κερατέας «ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ» σας προσκαλεί  στις 8μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συνδέσμου για την προβολή του ντοκιμαντέρ «Ο Παράδεισος Δεν Περιμένει» του Φατίχ Ακίν. Το ντοκιμαντέρ αναφέρεται σ’ ένα αγώνα ίδιο με τον δικό μας ενάντια στην εγκατάσταση ενός ΧΥΤΑ σε κάποιο χωριό της Τουρκίας, όπως τον αποτύπωσε ο διάσημος Τούρκος σκηνοθέτης.

Ο πολυβραβευμένος Τούρκος σκηνοθέτης Φατίχ Ακίν αποτυπώνει βήμα προς βήμα τον βιασμό του φυσικού περιβάλλοντος, σε ένα σκάνδαλο μεγατόνων, προκειμένου να μας δείξει πως η οικολογική ευαισθητοποίηση και η κοινωνική συνείδηση δεν πρέπει να γνωρίζουν σύνορα!

Το Tζαμπούρνου είναι ένα μικρό ορεινό χωριό, τοποθετημένο στο βορειοανατολικό κομμάτι της Τουρκίας, ακριβώς στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Οι κάτοικοι του χωριού, απολαμβάνουν το ήπιο και υγρό κλίμα της περιοχής και ζουν παραδοσιακά και σε πλήρη αρμονία με το φυσικό τους περιβάλλον, κυρίως καλλιεργώντας τσάι και ψαρεύοντας. Το σκηνικό είναι ειδυλλιακό, με τους ντόπιους και τους επισκέπτες του χωριού να απολαμβάνουν την αρμονία της ήπιας καθημερινότητας, μέχρι τη μέρα που το κράτος αποφασίζει να εγκαταστήσει στο Tzαμπούρνου, έναν χώρο υγειονομικής ταφής απορριμμάτων.

Παρά τις διαμαρτυρίες, τα παράπονα και τις διαδηλώσεις, τόσο των αρμόδιων τοπικών φορέων, όσο και των κατοίκων της περιοχής, η εγκατάσταση διάθεσης αποβλήτων τελικά κατασκευάζεται, χωρίς δυστυχώς να τηρεί τις στοιχειώδεις απαιτήσεις ασφαλείας που θα εξασφάλιζαν ενδεχομένως την αρμονική της ένταξη στο φυσικό περιβάλλον του χωριού. Αυτό φυσικά έχει ως αποτέλεσμα μια ραγδαία μόλυνση του περιβάλλοντος, μέσα από συνεχόμενα ατυχήματα και καταστροφές.

Ο αέρας και το νερό μολύνονται, οι ετήσιες βροχοπτώσεις επαναφέρουν τα απόβλητα στο έδαφος και τα ζώα (σμήνη πουλιών και αδέσποτα σκυλιά) πολιορκούν πλέον το χωριό για να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της ζωής τους. Οι καλλιεργητές τσαγιού, των οποίων οι φυτείες καταστρέφονται μέρα με τη μέρα, δεν μπορούν πλέον να εξασφαλίσουν ούτε τα προς το ζην, ενώ οι συνέπειες είναι πλέον τόσο εμφανώς καταστροφικές  που κανείς δε μπορεί να τις αμφισβητήσει! Παρόλα αυτά, τόνοι απορριμμάτων εξακολουθούν να πετιούνται καθημερινά στη χωματερή και το τούνελ μοιάζει να μην έχει καμία διέξοδο για τους κατοίκους του άλλοτε πανέμορφου χωριού.

H είσοδος είναι ελεύθερη.

Ο αγώνας της Κερατέας δεν έχει τελειώσει και πρέπει να κρατηθεί ζωντανός μέχρι την οριστική αποτροπή της καταστροφής του τόπου μας.

  

«ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ»  

ΧΩΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Λ.Αθηνών-Σουνίου 55,  Κεντρική πλατεία Κερατέας

Τηλ:2299069850

Ο απόηχος και η παρακαταθήκη του αγώνα της Κερατέας

Προσωπικέ​ς εμπειρίες του Γιώργου Π. Ιατρού

Την δεκαετία 1960-1970 και λίγο μετά θυμάμαι πιτσιρικάς στην αρχή και έφηβος αργότερα κατέβαινα στην Αθήνα στα μαγαζιά γύρω από το Μοναστηράκι, μαζί με τον πατέρα μου που είχε εμπορικό κατάστημα στα πάνω καφενεία της Κερατέας.

Στο ερώτημα που αναπόφευκτα ερχόταν πολλές φορές «Από που είσαστε;» απαντούσαμε «Από την Κερατέα» και συνήθως ακούγαμε «Α! Από το μοναστήρι της Μαριάμ» ή «Από την Κερατέα, εκεί που έπεσε το αεροπλάνο από τη Κρήτη».

Η Κερατέα εκείνη την εποχή είχε συνδεθεί με δύο γεγονότα που συντάραξαν το Πανελλήνιο κι είχαν αρνητικό πρόσημο παρ’ όλο που δεν είχαν σχέση με τους κατοίκους της.

Το πρώτο είχε να κάνει με τα γεγονότα στο μοναστήρι της Κακής Θάλασσας με ηγουμένη την Μαριάμ όταν τη νύχτα της 4-5 Δεκεμβρίου 1950, ογδόντα πέντε άντρες της Αστυνομίας με επικεφαλής τους αξιωματικούς, αρμόδιο ανακριτή και αντιεισαγγελέα, κύκλωσαν την μονή και ξεσκέπασαν μια εστία μεσαίωνα στην Ελλάδα όπως γράφει ο ιστορικός Σπ. Λιναρδάτος στο βιβλίο του «Από τον Εμφύλιο στη Χούντα» (τόμος Α’ 1949-1952 σελ. 191-192)

Η Μαριάμ και οι συνεργοί της μεταφέρονται στη φυλακή, τριάντα έξι αγόρια και κορίτσια που έπασχαν από φοβία ελευθερώνονται και ο τύπος της εποχής γράφει για πολύ καιρό για αυτό το σκάνδαλο.

Το άλλο γεγονός ήταν η αεροπορική τραγωδία που συνέβη το βράδυ της 8^ης Δεκεμβρίου 1969 στο Πάνειο όρος της Κερατέας, όταν τετρακινητήριο αεροσκάφος της «Ολυμπιακής Αεροπορίας» έπεσε φλεγόμενο και συνετρίβη σε απόκρημνη πλαγιά του βουνού, ορατή σε όλη την πόλη. Το αεροσκάφος είχε απογειωθεί από το αεροδρόμιο των Χανίων και ο μοιραίος απολογισμός ήταν 90 νεκροί (85 επιβάτες και 5 μέλη του πληρώματος)

Πέρασαν  όμως τα χρόνια, σιγά σιγά ο απόηχος των γεγονότων αυτών έμεινε σαν μακρινή ανάμνηση και φθάσαμε στον αγώνα της Κερατέας, τις 128 μέρες αντίστασης κατά των ΧΥΤΑ (11 Δεκεμβρίου 2010- 18 Απριλίου 2011) που έκαναν την πόλη μας πασίγνωστη όχι μόνο στο Πανελλήνιο αλλά και σε πολλές χώρες του εξωτερικού.

‘Ετσι λοιπόν τώρα αν μας ρωτάνε  «Από που είσαστε;» απαντάμε φυσικά  «Από την Κερατέα» και αμέσως αντιλαμβανόμαστε ότι η καταγωγή μας στον περισσότερο κόσμο έχει θετικό πρόσημο, που φέρνει και μια λάμψη στα μάτια «Α! Από την ηρωική Κερατέα! Είσαστε οι μόνοι που κερδίσατε!» ή «Από το γαλατικό χωριό. Είμαστε  μαζί σας τότε!» ή «Α! Κύριε από την Κερατέα power. Μπράβο σας» (το τελευταίο από νεαρό φοιτητή). Ακόμα και αυτοί που είναι επιφυλακτικοί και συντηρητικοί, όταν ακούν Κερατέα, ζητάνε να μάθουν τι ακριβώς έγινε τότε, πως έχουν οι εξελίξεις, αν τελικά έγινε ή θα γίνει  ο ΧΥΤΑ.

Το σχόλιό μου αυτό που γράφεται 3 περίπου χρόνια μετά την εισβολή των ΜΑΤ, δεν είναι τίποτα άλλο από προσωπικές εμπειρίες, σε γεγονότα κυρίως καλλιτεχνικά και όχι μόνο, που συνέβησαν μετά τις 128 ημέρες και αποδεικνύουν πόσο σοβαρό είναι το φορτίο του αγώνα της Κερατέας, πόσο μεγάλη είναι η παρακαταθήκη του σε εμάς, αλλά και στις επόμενες γενιές της πόλης μας.

Σεπτέμβριος 2011 

‘Ενας μικρόσωμος Βολιβιανός πατέρας 6 παιδιών, ο ‘Οσκαρ Ολιβέιρα, ηγέτης στο κίνημα άμεσης δημοκρατίας, που κατάφερε να ακυρώσει τα σχέδια των διεθνών τραπεζών και της τότε κυβέρνησης της χώρας του για ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων, έρχεται να επισκεφθεί το Οβριόκαστρο.

Ανεβαίνουμε μια αντιπροσωπεία 20 περίπου άτομα μαζί του, του δείχνουμε το χώρο, συζητάμε με την βοήθεια στη διερμηνεία της κοινωνιολόγου Κατερίνας Νασιώκα και φεύγοντας παίρνει συγκινημένος μια πέτρα από τη γη μας. Φοράει μια μπλούζα με το σύνθημα «LA RIVOLUZIONE del AQUA», ένα κασκέτο ναυτικό και αρνήθηκε δυο φορές τη θέση υπουργού που του πρότεινε ο πρόεδρος Μοράλες.

Καταλαβαίνω ποιος είναι, πολύ αργότερα, όταν βλέπω το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ «THE CORPORATION», με θέμα τις μεγάλες εταιρείες που καταστρέφουν το περιβάλλον, συντρίβουν ζωές με αποκλειστικό στόχο το κέρδος. Ο ‘Οσκαρ Ολιβέιρα μιλάει στο ντοκιμαντέρ μαζί με μεγάλες προσωπικότητες όπως ο Νοαμ Τσόμσκι, η Ναόμι Κλάιν, ο Μάικλ Μουρ, ο Μίλτον Φρίντμαν κ.α. για αυτό το παθολογικό κυνήγι χρήματος που αν κάποια στιγμή δεν ελεγχθεί, οι συνέπειες θα είναι ολέθριες.

Σεπτέμβριος 2012 

Στο φεστιβάλ κινηματογράφου «Νύχτες πρεμιέρας» προβάλλεται μεταξύ άλλων το ντοκιμαντέρ του γνωστού Τούρκου σκηνοθέτη Φατιχ Ακίν με τίτλο «Σκουπίδια στον κήπο της Εδέμ», που στη συνέχεια έγινε «Μολυσμένος Παράδεισος» και τελικά βγήκε στους κινηματογράφους με τον οριστικό τίτλο «Ο Παράδεισος δεν είναι εδώ». Αναφέρεται στο Τζαμπουρνού, την Κερατέα της Τουρκίας, ένα όμορφο χωριό στα παράλια της Μαύρης  Θάλασσας, απ’ όπου κατάγεται ο πατέρας του σκηνοθέτη και καταγράφει τον αγώνα των κατοίκων του, όταν έγινε εκεί ο ΧΥΤΑ. Οι ομοιότητες με τον δικό μας αγώνα είναι συγκλονιστικές. ‘Οταν τελειώνει η προβολή, παρουσία του σκηνοθέτη, γίνονται ερωτήσεις. Παίρνω το λόγο κι εγώ και αναφέρω ότι «Είμαι από την Κερατέα». Στο άκουσμα της λέξης Κερατέα, ο κινηματογράφος ΔΑΝΑΟΣ σείεται από το χειροκρότημα. Προφανώς θα χειροκροτούσαν έτσι οποιονδήποτε από την Κερατέα έλεγε το ίδιο. Δε θα ξεχάσω ποτέ μου αυτή την μέρα, 400 άτομα, κάθε ηλικίας, κάθε πολιτικής απόχρωσης, χειροκροτούν την Κερατέα και ο ίδιος ο σκηνοθέτης ξαφνιάζεται! Το φιλμ αυτό με τη ευκαιρία της 3^ης επετείου από την επέμβαση των ΜΑΤ, θα προβληθεί  στην αίθουσα εκδηλώσεων της «Χρυσής Τομής»

Ιανουάριος 2013

Στο χώρο CAMP, στην καρδιά της Αθήνας πλατεία Δημαρχείου (Κοτζιά), γίνεται η έκθεση τέχνης Μικρογεωγραφίες ΙΙ (επιμέλεια Χαρίκλεια Χάρη). Αναφέρεται κυρίως στον αρχαιολογικό χώρο του Οβριοκάστρου Κερατέας στο Ναό της Αρτέμιδας Αγροτέρας στο Μετς και στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, στη δράση των τοπικών κοινοτήτων και καλλιτεχνικών ομάδων ή ατόμων που συμπαραστάθηκαν με έργα τους. Υπάρχουν, video, έργα ζωγραφικής,φωτογραφίες για τους σχετικούς αγώνες.

Εκείνο το βράδυ 8/01/2013 που έγιναν τα εγκαίνια, ανακαλύπτω το έργο «Επάνω στην Πέτρα» του Άγγελου Σκούρτη, αφιερωμένο στο 14χρονο Ανδρέα Λυκουρίνο που εκτέλεσαν οι Γερμανοί στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Θεώρησα άκρως τιμητικό ο αγώνας της Κερατέας, έστω και σε καλλιτεχνικό επίπεδο, να συνδυάζεται με ένα σπουδαίο γεγονός της Εθνικής μας Αντίστασης. «Γιατί βάλατε αυτή την  πέτρα κάτω;» ρώτησα τον καλλιτέχνη και μου εξήγησε ότι το παλικαράκι αυτό, ο Ανδρέας Λυκουρίνος, επειδή το μπόι του ήταν μικρό (14 χρονών) έβαλε μια πέτρα για να φαίνεται άντρας κι έτσι τον εκτέλεσαν οι Γερμανοί.

Μέσω του αγώνα μας, ανακάλυψα ένα μικρό ήρωα που δεν γνώριζα. Βρήκα ένα ποίημα αφιερωμένο στον Αντρέα στο βιβλίο του Μανώλη Γλέζου «Νέκυιαι Ωδαί»  και το σημείωμα που άφησε στον πατέρα του «Μπαμπά με πανε για εκτέλεση στην Καισαριανή μαζί με τους....(αναφέρει ονόματα). Ειδοποίησε σε παρακαλώ τα σπίτια τους! Μη στεναχωριέσαι Αντρέας!»

Απρίλιος 2013

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Προβολή της ταινίας «Μέγαρα» του Γ. Τσεμπερόπουλου, Σ. Μανιάτη και εκδήλωση με θέμα «Η δύναμη της παρέμβασης του κινηματογράφου, στους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες, τότε και σήμερα». Είμαστε εκεί από την Κερατέα και την Χαλκιδική και μιλάμε μετά την προβολή. Νέα εξαιρετική υποδοχή. Από το εκλεκτό πάνελ, ο καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, αναφέρεται στα Μέγαρα τότε (1973), στην Κερατέα και τις Σκουριές σήμερα. Ο κόσμος έχει καταλάβει, τονίζει ότι ανάπτυξη δεν σημαίνει εξέλιξη, δεν είναι αυτονόητη όπως παλαιότερα και οδηγεί μάλλον σε καταστροφή. Πρέπει να λειτουργεί η δημοκρατία και να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι κάτοικοι. Δημόσια του απευθύνουμε πρόσκληση να έρθει να μιλήσει στην Κερατέα, την οποία και αποδέχεται.

Θα μπορούσα να συνεχίσω έτσι και από άλλες εμπειρίες μου. Άλλωστε δεν είμαι ο μόνος. Στο βιβλίο επισκεπτών της «Χρυσής Τομής» κάποιος προσκεκλημένος μας έγραψε : «Όσο θα υπάρχουν γαλατικά χωριά και τα απλώνουμε γύρω μας, τόσο πιο δύσκολα η κυριαρχία θα μας έχει για αριθμούς. Καλές συνέχειες.»

Παρόμοια σχόλια έχουν γράψει πάρα πολλοί, απο τον Απρίλιο του 2011 και μετά! «ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΕΡΑΤΕΑ ΟΛΗ Η ΓΗ, ΠΡΙΝ ΓΙΝΕΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΧΩΜΑΤΕΡΗ» είναι ένα σύνθημα από ένα τοίχο της Αθήνας, που μου έστειλε ένας φίλος στο κινητό.

Κι ο φίλος μας ο Σπύρος ο Τσακίρης, ο φωτορεπόρτερ του αγώνα, επίτιμος δημότης Κερατέας στις ψυχές όλων μας να επιμένει «Δεν έχετε καταλάβει ακόμη τι κάνατε τότε. Πόσο σημαντικό ήταν όλο αυτό, όχι για την Κερατέα μόνο, αλλά για όλη την Ελλάδα...»

Τι να σου πω Σπύρο, ξέρω κι εγώ, το έχουμε καταλάβει;

ΓΙΩΡΓΟΣ Π. ΙΑΤΡΟΥ

Καραβάνι αλληλεγγύης και ενημέρωσης κατά της εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική...

Αύριο Δευτέρα 25 Νοεμβρίου θα ξεκινήσει πούλμαν από την κεντρική πλατεία Κερατέας στις 3.30μμ και στις 4 παρά τέταρτο θα περάσει από το Δημαρχείο Καλυβίων, όπου θα μας μεταφέρει στον αυριανό μας προορισμό, την πλατεία Συντάγματος. Εκεί θα συναντήσουμε τους φίλους μας απ' την Χαλκιδική.