Τα κοράκια των ΜΜΕ έπεσαν αμέσως να κατασπαράξουν το πτώμα και να υπερασπιστούν τη "νομιμότητα". Έπρεπε η κυβέρνηση να έχει ένα επικοινωνιακό όπλο για να μπορέσει να κάμψει την αντίσταση των κατοίκων. Δεν τα κατάφερε ούτε σήμερα, απλά ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Για να ηρεμήσουν όλοι οι φίλοι μας και συμπολίτες μας να σας ανακοινώσουμε ότι η απόφαση που βγήκε σήμερα(εκτάκτως εκδικάστηκε) δεν ακυρώνει την απόφαση του Ειρηνοδικείου η ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΙΣΧΥΕΙ...
ΕΧΕΙ ΔΡΟΜΟ ΑΔΕΡΦΙΑ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ...
Περισσότερα σε λίγο...
Υ.Γ.- Αν το σκεφτείτε, η απόφαση του ΣτΕ μας δικαιώνει για άλλη μια φορά, γιατί μιλάει για ΧΥΤΑ...
ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ: Το μήνυμα του δικαίου, της παιδείας και της πολιτικής
Λαύρειο 4 Ιανουαρίου 2011
Υπάρχει το δίκιο μας, που πηγάζει απ’ τους νόμους· το Οβριόκαστρο μέρος του λαυρεωτικού αττικού τοπίου, της αισθητικής και αρχαιολογικής του αξίας, που μας εκπολιτίζει, μας εξανθρωπίζει, μας φυσιοποιεί. Θέλουν να το θάψουν στα σκουπίδια· «Γαίας ατίμωσις» έχει γράψει ο Δημήτρης Πικιώνης. Ακούει κανείς απ’ τους αρμόδιους το μήνυμα της παιδείας;
Υπάρχει το δίκιο μας, που πηγάζει απ’ τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου μας στο πνεύμα μιας ήπιας ανάπτυξης· θέλουν να το απαξιώσουν με τη λογική της ανορθολογικής προχειρότητας, του εύκολου και γρήγορου κέρδους· και σε ποιον τόπο; Στην αττική γη, που γέννησε τον ορθό λόγο, τη στρατηγική σκέψη, τον διάλογο και τη δημοκρατία, εδώ δίπλα στο θέατρο του Θορικού, στο αρχαιότερο σωζόμενο θέατρο του ελληνικού πολιτισμού. Ακούει κανείς απ’ τους αρμόδιους το μήνυμα της παιδείας;
Υπάρχει το δίκιο μας, που πηγάζει απ’ τη λαυρεωτική ιστορία μας, την απώτερη και την πρόσφατη· μια ιστορία που σημάδεψε στην κυριολεξία τις ζωές μας:
1ο Η περιοχή της Λαυρεωτικής, που τόσα πρόσφερε στον ελληνικό πολιτισμό στα αρχαία χρόνια, στην ελληνική οικονομία και στους ξένους στα νεότερα, έλαβε ως «αντιπροσφορά» τη μόλυνση από τα βαρέα μέταλλα και τους θανάτους (ακόμη κυκλοφορεί στο αίμα μας και στο αίμα των παιδιών μας ο μόλυβδος και το αρσενικό). Ό,τι έχουμε καταφέρει με τον αγώνα μας και τη συνεργασία μας με το Ε.Μ. Πολυτεχνείο για να απορρυπάνουμε τα εδάφη μας, έρχεστε τώρα κύριοι της κυβέρνησης πάλι να μας το μολύνετε. Έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά «τον στρατηγικό περιφερειακό σχεδιασμό» της φύσης-αναγκαστικά- λόγω της ύπαρξης των μεταλλείων και της συνεπακόλουθης βαρειάς μεταλλευτικής και μεταλλουργικής βιομηχανίας, όχι μόνον για λογαριασμό της Αθήνας και της Αττικής, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας.
2ο Υφιστάμεθα καθημερινά, εδώ στην περιοχή μας και ιδιαίτερα στην πόλη του Λαυρείου, τον στρατηγικό περιφερειακό σχεδιασμό των ελληνικών κυβερνήσεων, με την ατμοσφαιρική μόλυνση της ΔΕΗ και τις τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία μας, για λογαριασμό της Αθήνας και της Αττικής, και έρχεστε τώρα κύριοι της κυβέρνησης να μας πείτε, πού να πάνε τα σκουπίδια!
Με βάση τα προηγούμενα η μετατροπή του Οβριόκαστρου της Κερατέας σε σκουπιδότοπο της Αττικής, όχι μόνον δεν συνιστά στρατηγικό σχεδιασμό, αλλά ούτε καν απλό σχεδιασμό και βεβαίως θα αποτελέσει διαρκές περιβαλλοντικό, πολιτιστικό, αντιαναπτυξιακό και κοινωνικό έγκλημα.
Υπερασπιζόμαστε όχι μόνον τη Λαυρεωτική, αλλά και την Ανατολική Αττική.
Ακούει κανείς απ’ την κυβέρνηση το μήνυμα της πολιτικής σωφροσύνης, της πολιτικής παιδείας;
Θυμάμαι, κάπου εκεί το 1990, έφτανα σε μία άγνωστη περιοχή.
Στις πρώτες μου συναναστροφές με τους κατοίκους εκείνης της περιοχής, με έλεγαν "ξένο" και στην αρχή δεν μου άρεσε καθόλου. Σκεφτόμουν τι άραγε να σημαίνει "ξένος"? Γιατί λένε "ξένο" έναν συμπατριώτη τους που έφτανε στα μέρη τους? Γιατί να λένε "ξένο" έναν Έλληνα που ήταν πλέον οικιστής στην περιοχή τους?
Το περίεργο ήταν το έλεγαν με μία αφοπλιστική φυσικότητα, κάνοντας παρέα μαζί σου, μιλώντας μαζί σου! Με αποδέχονταν γρήγορα σαν φίλο, αλλά όχι σαν "δικό τους"! Περίεργα μου φαίνονταν όλα αυτά!Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που θέλουν να κάνουν παρέα μαζί μου, είναι τόσο φιλόξενοι, αλλά όταν με γνωρίζουν σε έναν τρίτο με ονομάζουν "ξένο"?
Έτσι πέρασαν τα πρώτα χρόνια και ήταν χρόνια δύσκολα!
4 χρόνια αργότερα πέθαινε ο πατριός μου, τον θάψαμε εκεί... στο νεκροταφείο της Κερατέας κι εκεί ήταν όλοι αυτοί που μέχρι τότε με έλεγαν "ξένο". Εκείνη την ημέρα που εκείνη η Γη δέχονταν το νεκρό σώμα ενός δικού μου ανθρώπου, δεν ήμουν πια "ξένος" για αυτούς... Είχα γίνει δικός τους γιατί έκανα την πρώτη "μοιρασιά" μαζί τους... έθαψα έναν δικό μου άνθρωπο στα χώματα που έχουν θάψει κι αυτοί τους προγόνους τους.
Εκείνη την μαύρη ημέρα έγινα Κερατιώτης. Εκείνη την ημέρα αποκτούσα μία ιδιότητα ξεχωριστή για την οποία θα είμαι υπερήφανος όπου βρεθώ στην υπόλοιπη ζωή μου... αλλά δεν ήταν η ημέρα που ένιωσα ότι εκείνος ο τόπος είχε γίνει δικός μου.
Τρίτη 29 Ιουλίου 2008...Μία φωτιά καίει τον τόπο μου...
Μία φωτιά καίει το βουνό των αναμνήσεών μου...
Κάτοικοι και πυροσβεστική έδωσαν την μάχη τους...
Έγραφα τότε:
"Έγραφα κάποτε ότι η φωτιά της Ηλείας, της Μεγαλόπολης, της Εύβοιας, της Ρόδου, ήταν μαχαιριά στην καρδιά μας,ήταν δική μας φωτιά.Έκανα λάθος, η φωτιά που καίει το παρελθόν σου είναι η δική σου φωτιά.Αυτή η στάχτη είναι δική σου, αυτή η φλόγα καίει την ψυχή σου και κανείς δεν μπορεί να την σβήσει.Κηδεύω εδώ μαζί σας το μαύρο μου βουνό κι ελπίζω ότι η επόμενη άνοιξη θα το αναστήσει.Στάχτη έγιναν τα όνειρά μου, αλλά η άνοιξη θα τα ζωντανέψει ξανά, πρέπει να τα ζωντανέψει ξανά.Σήμερα κάηκε το βουνό μου, κάηκε το βουνό του Χρήστου, κάηκαν οι θύμησές μου,κάηκαν τα όνειρά μου...
ο πυκνός καπνός τα έσβησε όλα...Ήταν η φωτιά της Κερατέας...
άλλη μία φωτιά...
που οι ηρωικοί πυροσβέστες και πιλότοι την έσβησαν... αλλά που μέσα μου ακόμα καίει...
περιμένοντας το πρώτο λουλούδι της άνοιξης!Δεν παύω να ελπίζω...αλλά σήμερα πενθώ...είναι μαύρη η ψυχή μου σαν το βουνό μου!"Αν δεν κηδέψεις σε έναν τόπο, αν δεν προστατέψεις έναν τόπο, αν δεν πενθήσεις για έναν τόπο...
ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΟΠΟ!!!
Εγώ από τότε ήμουν τυχερός...
γιατί τότε ένιωθα για πρώτη φορά ότι ανήκα σε έναν τόπο!
Κατάλαβατε κ. Ραγκούση τι σημαίνει τόπος?
Καταλάβατε κ. Μπιρμπίλη τι σημαίνει τόπος?
Καταλάβατε κ. Παπουτσή τι σημαίνει τόπος?
Τόπος σημαίνει εκεί που γεννιέσαι, εκεί που μεγαλώνεις, εκεί που προστατεύεις, εκεί που πάντα επιστρέφεις, εκεί που παντρεύεσαι, εκεί που μεγαλώνεις τα παιδιά σου, εκεί που χτίζεις τα όνειρά σου, εκεί που σε γνωρίζουν και σε αγαπούν, εκεί που σκάβεις την ευλογημένη Γη σου...Τόπος είναι εκεί που πεθαίνεις!!!Αυτός είναι ο τόπος μου, αυτό είναι το ιδιαίτερο κομμάτι της Γης που μοιράζομαι με τους συντοπίτες μου σε μία μοναδική σχέση που δεν μπορείτε να πολεμήσετε!!!Εμάς δεν μπορείτε να μας νικήσετε γιατί έχουμε κάτι αδιανόητο σε εσάς!
ΕΝΑΝ ΤΟΠΟ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΜΕ!
Γι' αυτό θα είμαι εκεί, μαζί με αυτούς κι απέναντι από εσάς, μέχρι το τέλος...
Γιατί εγώ είμαι ένας τυχερός και υπερήφανος άνθρωπος!
ΕΙΜΑΙ ΚΕΡΑΤΙΩΤΗΣ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΟΥ!ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΩ ΠΟΤΕ...
ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΟΥ!
Χ.Ρ.
Υ.Γ. 1 ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΙΚΑΕΙ ... ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΙΣΤΗ!
Υ.Γ. 2 Εδώ σε τούτον τον τόπο θα μάθουν οι Έλληνες ότι η αντίσταση δεν είναι μάταιη...
Εδώ και ένα μήνα περίπου Άνθρωποι όλων των ηλικιών, διαφορετικών Πολιτικών πεποιθήσεων, διαφορετικής καταγωγής, κουλτούρας, Παιδείας, Άνθρωποι που μέχρι τώρα ζούσαν απομονωμένοι και κλεισμένοι στο οχυρό τους, φαινομενικά χωρίς δείγματα αμφισβήτησης για το πολιτικό - κοινωνικό κατεστημένο, δίχως ιδιαίτερες περιβαλλοντολογικές ανησυχίες, μια μικρή κοινωνία στην πλειοψηφία της συντηρητική, κατορθώνει να κάνει την αρχή μιας εξέγερσης - επανάστασης προς έναν ολόκληρο σαθρό και διεφθαρμένο κρατικό μηχανισμό! Δεν είναι απορίας άξιο αυτό το γεγονός; Δεν είναι εντυπωσιακό και αξιοθαύμαστο; Καθημερινά στα οδοφράγματα συναντώ γέρους και μεγάλες γυναίκες να βρίζουν! Μαθητές με μολότοφ και παππάδες να τους ευλογούν! Άντρες με μάτια γεμάτα μίσος και οργή! Βλέπω να γεννιούνται συναισθήματα στρατικοποίησης και εξόντωσης του εχθρού! Και δεν μπορώ παρά να είμαι κι εγώ εκεί.
Ποια τα αίτια αυτής της κατάστασης; Η παράνομη Χωματερή ; Oι περιουσίες των κατοίκων που θα χαθούν; Ο τοπικός Εθνικισμός; Η υποβάθμιση; Το Περιβάλλον; Το κράτος; Η Εξουσία; Η ανέχεια; Η διαφθορά; …. Είναι πολλά ακόμα... και όλο αυξάνονται! Ο καθένας είναι σεβαστό και ευνόητο να έχει τα δικά του κίνητρα και λόγους ώστε να τον ωθήσουν να συμμετέχει σε έναν τέτοιο αγώνα κατά της κρατικής εξουσίας, συνολικά όμως σαν πράξη φανερώνει την απαρχή μιας Αντιεξουσιαστικής διάθεσης και μιας αλλαγής των πνευματικών μηχανισμών πρόσληψης της αντικειμενικής πραγματικότητας που επί σειρά ετών ήταν εγκλωβισμένη σε μια έμμεση και καλοσχεδιασμένη προπαγάνδα των ΜΜΕ και όλων των συναφών μορφών εξουσίας! Και αυτό είναι το πιο σημαντικό απ όλα! Η σύγκλιση διαφορετικότητας των κινήτρων των κατοίκων στην Κερατέα καταλήγει σε μία φωνή!
«ΧΥΤΑ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ»
Κάτι άλλο που διαπιστώνουν και νιώθουν όλο και περισσότερο οι άνθρωποι εδώ, είναι η τεράστια δύναμη της Αλληλεγγύης. Πραγματικά η δύναμη αυτή είναι τόσο σπουδαία που αν είναι αληθινή και ανιδιοτελής τότε καταφέρνει τα Πάντα! Επίσης όταν εισπράττεις Αλληλεγγύη τότε σίγουρα θα την δώσεις πίσω εις διπλούν και αυτό ήδη έχουν αρχίσει να το αισθάνονται οι κάτοικοι αυτής της περιοχής.
Φ.Τ.
Υ.Γ.1 - Δεν θα σας αναφέρουμε τι έγινε απόψε, ελάτε στο δρόμο να το νοιώσετε και να καταλάβετε πόσο μεγάλο είναι. Απλά, αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι πως οι πολίτες κάνουν κουμάντο. Ούτε οι πολιτικοί, ούτε οι κατασταλτικοί μηχανισμοί. Οι απλοί πολίτες. Αυτό το κερδίσαμε μόνοι μας και δεν το ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ... Το "πολεμικό ανακοινωθέν" θα το μάθετε από τους "δημοσιογράφους" και από τους "ρουφιάνους" που κυκλοφορούν στα μπλόκα. Αυτό που δεν ξέρουν είναι πως πλέον τους αναγνωρίζουμε...
Υ.Γ.2 - Για όσους έχετε δει την ταινία SOUTH PARK και έχετε βρεθεί τον τελευταίο μήνα στην Κερατέα, δε σας θυμίζουν τα ΜΑΤ το 5o τάγμα που συμμετέχει στην Επιχείρηση: Ανθρώπινη Ασπίδα;
Δείτε το video από το 04:05 μέχρι το 04:54 και από το 06:20 μέχρι το 06:50 ή δείτε το όλο και προσθέστε εσείς τους άλλους χαρακτήρες :)
Υ.Γ.3 - Oh God, you killed Eftixis!!! You bastards...
Από τις 9 το πρωί μέχρι και τη 1 το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ στο μπλοκο του ΒΙΟ.ΠΑ. από την ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ σε συνεργασία με την Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Κατά Της Εγκατάστασης ΧΥΤΑστο Οβριόκαστρο, με μεγάλη προσέλευση κόσμου. Μία προσπάθεια πολύ αξιέπαινη, που σώζει ζωές.
Από τις 11 Δεκεμβρίου 2010 η Κερατέα και οι κάτοικοί της συμμετέχουν σε μία άλλου τύπου αιμοδοσία
Το παρακάτω κείμενο μας το έστειλε μία μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου Κερατέας...
Όσο στοχάζομαι, τόσο προσπαθώ να διασώσω το μέλλον μου και ότι μου ανήκει, δηλαδή ότι μου έχει παραδοθεί για να το αναπτύξω και να του δώσω το στίγμα μου. Κανείς, όση εξουσία ή πλούτη κι αν κατέχει δεν θα με εξαπατήσει, δεν θα με κάνει να ξεχάσω. Είμαι ελεύθερη, όπως ο τόπος μου, που είμαι δικός του καρπός. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τον καταπατήσει, να ΜΕ καταπατήσει.
Αγωνίζομαι για εκείνη τη γη, που μου γέννησε και μου γεννά υπέροχες αισθήσεις. Ίσως δεν έχω τη σωματική δύναμη ή την ισχύ, όμως πιστεύω ότι με τη φωνή μας, εγώ και συνομήλικοί μου, θα ξυπνήσουμε όλους τους πολίτες. Βέβαια, αυτό δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Κάθε προσπάθεια που γίνεται για το κοινό καλό, πρέπει να γίνεται από όλα τα άτομα της κοινωνίας. Όλοι πρέπει να δραστηριοποιηθούν για να σταματήσουν οι αυθαιρεσίες και η καταστροφή.
Στην χώρα μας επικρατεί η Δημοκρατία μόνο στους τύπους και για τις διεθνείς συζητήσεις, ενώ στην πραγματικότητα το πολιτκό σύστημα έχει χουντικό χαρακτήρα. Η εκτελεστική εξουσία παρεμβαίνει εμφανέστατα στη δικαστική κι αυτό θυμίζει παλιές εποχές με αιματηρές τακτικές. Αυτά, κόβουν τα φτερά κάθε νέου. Σαν πολιτισμός, βλέπουμε πως η χώρα μας οδεύει προς την ανικανότητα και το διεθνή εξευτελισμό, όχι προς την ανάπτυξη.
Δεν είναι μόνο τα αγαθά που μας καθορίζουν και μας διαμορφώνουν σαν προσωπικότητες και σαν Έθνος, αλλά η σωστή αντιμετώπιση και οι ορθές επιλογές σε κάθε τομέα. Και η υποβάθμιση περιοχών όπως το Οβριόκαστρο και γενικά η Λαυρεωτική, με αρχαιολογική, ιστορική και οικολογική ιδιαιτερότητα, είναι μια λανθασμένη αντιμετώπιση, που με βίαια και αθέμιτα μέσα προσπαθούν οι κυβερνήτες μας να επιβάλουν.
Είναι αλήθεια πως οι μέθοδοι της αστυνομίας για να σπάσει τον κόσμο, δεν έχουν επιτυχία. Δολιοφθορές, απειλές, κατοχή, συλλήψεις αυτό που έχουν καταφέρει είναι να συσπειρώσουν τους πολίτες, όχι μόνο από την Κερατέα, αλλά από όλη τη Λαυρεωτική και παραπέρα.
Κι εκεί που περιμέναμε τα ΜΑΤ, ένα κομβόι αυτοκινήτων, κορνάροντας, μπουκάρει με τσαμπουκά στο μπλόκο. Γελαστά πρόσωπα, οικεία, με τα παραδοσιακά τους όργανα, ξεκίνησαν να δίνουν το ρυθμό. Οι φίλοι μας από το ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΟΝΤΙΩΝ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ "Ο ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ"έψαλλαν τα κάλαντα και τραγούδησαν ποντιακά τραγούδια, παρασέρνοντας τον κόσμο στον χορό...
Μετά την αναβολή στο Ειρηνοδικείο και την πορεία στο Λαύριο, οι κάτοικοι της Κερατέας πέρασαν από το μπλόκο του Λαυρίου, όπου αντάλλαξαν ευχές και συζήτησαν με τους συμπολίτες μας του Λαυρίου.
Όσο συνεχίζεται αυτή η καταστολή, τόσο περισσότερο ο κόσμος συσπειρώνεται...
