Δύο μήνες μετά την αποχώρηση των ΜΑΤ, ο αγώνας της Κερατέας συνεχίζεται και πρέπει να δικαιωθεί…

Ένα εξαιρετικό κείμενο από το lavreotiki.com, που θέτει ερωτήματα που βασανίζουν όλους μας...

Σήμερα κλείνουν 2 μήνες από την ημέρα (18/04/2011) που τα ΜΑΤ μετά από ένα πρωτοφανή αγώνα των κατοίκων της Κερατέας αλλά και της ευρύτερης Λαυρεωτικής, και μετά από την πρωτοβουλία του μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαου, αποχώρησαν από το Οβριόκαστρο. Δύο πολύ καθοριστικοί μήνες για την έκβαση του αγώνα κατά του ΧΥΤΑ, οι οποίοι πέρασαν με ραγδαίες εξελίξεις, ανατροπές και διαφωνίες. Η Κερατέα μετά από αυτό τον απρόσμενο άθλο προσήλθε νικήτρια στο τραπέζι του διαλόγου με την Κυβέρνηση, με νωπά ακόμα τα συνθήματα σύσσωμων των κατοίκων που ζητούσαν αδιαπραγμάτευτα : Ούτε ΧΥΤΑ, ούτε ΧΥΤΥ, ούτε εργοστάσιο, τα σκουπίδια της Αττικής δεν θα έρθουν στο Δήμο Λαυρεωτικής καθώς επίσης ότι ο αγώνας δεν θα σταματήσει μέχρι να σβήσει το Οβριόκαστρο από τον Περιφερειακό σχεδιασμό. Ακριβώς έτσι είχαν διατυπωθεί και από τον Δήμαρχο Λαυρεωτικής κ. Λεβαντή στη μεγαλειώδη συγκέντρωση στις 9 Φεβρουαρίου στην κεντρική πλατεία Κερατέας μετά την βάρβαρη εισβολή των ΜΑΤ μέσα στην πόλη.

Από τότε η πόλη βιώνει μια πρωτόγνωρη κατάσταση σύγχυσης που προέρχεται από έλλειμμα ορθής ενημέρωσης και μια διαβεβαίωση ότι η λύση του προβλήματος δρομολογήθηκε. Δελτία τύπου κυκλοφορούν από την πλευρά της Κυβέρνησης και από την πλευρά της Δημοτικής Αρχής που καθένα ερμηνεύει με δικό της τρόπο την πορεία του διαλόγου. Παράλληλα στην πόλη γίνονται γεγονότα τα οποία αντί να βοηθούν, αποπροσανατολίζουν και μπερδεύουν τους κατοίκους. Οι κάτοικοι που τόσο καιρό στήριξαν τον αγώνα, αποδέχθηκαν να γίνει η Λαυρεωτική μέρος της λύσης του προβλήματος με ένα σύγχρονο εργοστάσιο μέσα στον ΒΙΟΠΑ το οποίο θα διαχειρίζεται τα απορρίμματα των Δήμων Λαυρεωτικής και Σαρωνικού. Αυτή ήταν και η μόνη υπαναχώρηση μετά από ένα πολύμηνο αγώνα και όλοι ήταν σύμφωνοι σε αυτό μαζί και με τον φορέα διαχείρισης του ΒΙΟΠΑ στον οποίο συμμετέχουν όλες οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν. Σ’ αυτό υπήρχε παράλληλα ομοφωνία Δημοτικής Αρχής, Γραμματείας του αγώνα και κατοίκων. Η πρόταση αυτή όμως μέσα σε μια νύχτα άλλαξε και από ένα σύγχρονο εργοστάσιο στο ΒΙΟΠΑ μετατράπηκε σε μία ολοκληρωμένη ΟΕΔΑ στις Φοβόλες, σε χώρο στην ευρύτερη περιοχή του Οβριόκαστρου και δίπλα στην παλιά χωματερή. Για την διαμόρφωση αυτής της πρότασης προηγήθηκαν συναντήσεις με τον Λιακόπουλο και η πρόταση ήρθε στο Δημοτικό Συμβούλιο προς ψήφιση πριν ακόμα διατυπωθεί επίσημα και τεκμηριωθεί επιστημονικά η αρχική πρόταση στο ΒΙΟΠΑ. Αποτέλεσμα ήταν η πρόταση για τις Φοβόλες να περάσει με πλειοψηφία από το Δημοτικό Συμβούλιο και να προταθεί στην Κυβέρνηση. Βέβαια όλα αυτά μέσα από ένα πρωτοφανή και περίεργο κλίμα που καλλιεργείται στα Δημοτικά συμβούλια και σε κατοίκους που εκφράζουν προβληματισμούς και διαφορετικές απόψεις.

Η πρόταση η οποία προωθήθηκε προτείνει την κατασκευή μονάδας διαχείρισης στερεών αποβλήτων σε χώρο 50 στρεμμάτων στις Φοβόλες. Η μονάδα αυτή θα διαχειρίζεται 60.000-80.000 τόνους απορριμμάτων μέσω μιας σύγχρονης μονάδας επεξεργασίας αποβλήτων, μονάδα κομποστοποίησης και ΧΥΤΥ. Αυτά περιλαμβάνονται στο επίσημο δελτίο τύπου του Δήμου Λαυρεωτικής. Η πρόταση αυτή όμως για όλους όσους ασχολούνται με το θέμα γεννά πολλά ερωτηματικά τα οποία τόσο καιρό είναι αναπάντητα και ποτέ δεν διευκρινίστηκαν. Ερωτηματικά που απορρέουν από τα δημοσιεύματα του καθημερινού τύπου σχετικά με την συμφωνία του Δήμου Λαυρεωτικής και της Κυβέρνησης. Σας παραθέτουμε όλα αυτά τα ερωτηματικά τα οποία απασχολούν και εμάς και σας καλούμε να τα σκεφτείτε:

· Ποιος είναι ο όγκος των απορριμμάτων των Δήμων Λαυρεωτικής και Σαρωνικού και γιατί εμείς προτείνουμε έναν τόσο μεγάλο ΟΕΔΑ; Στο Δημοτικό Συμβούλιο στο Μαρκόπουλο είχε αναφερθεί από Δημοτικό εκπρόσωπο ότι όγκος των σκουπιδιών των δύο δήμων είναι συνολικά 40.000-50.000 τόνους ετησίως.

· Γιατί χωροθετούμε σε 55 στρέμματα ενώ η πρόταση μας για ένα εργοστάσιο χωρούσε και σε 5 στρέμματα μέσα στον ΒΙΟΠΑ;

· Εφόσον η τεχνολογία που θα επιλέξουμε είναι τεχνολογία αιχμής με πολύ μικρό ή μηδενικό υπόλλειμμα γιατί προτείνουμε ΧΥΤΥ 25 στρεμμάτων(εφημερίδα Καθημερινή); Δημοσιεύματα των εφημερίδων αναφέρουν ότι η κ.Μπιρμπίλη απαιτεί μεγαλύτερο ΧΥΤΥ και ότι ο χώρος μπορεί να μεγαλώσει και άλλο προς τον παλιό ΧΑΔΑ. Τι τελικά έχουμε προτείνει και ποιά είναι η κόκκινη γραμμή που έχουμε θέσει όσο αφορά τον χώρο;

· Ποιες είναι οι δικλείδες ασφαλείας που θα μας προστατεύσουν στο μέλλον από μία πιθανή βούληση της Περιφέρειας για επέκταση του ΧΥΤΥ προς τον παλιό ΧΑΔΑ και προς το Οβριόκαστρο;

· Γιατί δεν δηλώνουμε ρητά στην πρόταση μας ότι θα διαχειριστούμε μόνο τα απορρίμματα των Δήμων Λαυρεωτικής και Σαρωνικού καθ’ όλο το έτος άσχετα από το τονάζ; Γιατί απουσιάζει γεωγραφικός προσδιορισμός και παρατίθεται μόνο το τονάζ;

· Οι 80.000 τόνοι είναι μόνο ο όγκος που θα διαχειρίζεται το εργοστάσιο ή ο ΟΕΔΑ; Στα δημοσιεύματα αναφέρεται ότι αυτός είναι όγκος που θα διαχειρίζεται το εργοστάσιο και μόνο. Άρα ο ΟΕΔΑ θα διαχειρίζεται 80.000 (εργοστάσιο)και 10.000 (μονάδα κομποστοποίησης) και τον όγκο των ανακυκλώσιμων υλικών. Άρα η δυναμικότητα θα υπερβαίνει τις 100.000 τόνους ή όχι;

· Γιατί όλες οι εφημερίδες στα τελευταία δημοσιεύματα κάνουν λόγο για δημιουργία ΧΥΤΥ στις Φοβόλες και εμείς θεωρούμε ότι έχουμε κερδίσει ένα σύγχρονο εργοστάσιο με πολύ μικρό ή μηδενικό υπόλειμμα;

· Γιατί δεν απαιτούμε την κατάργηση του Περιφερειακού σχεδιασμού αφού θα αλλάξει η χωροθέτηση, το τονάζ και η μέθοδος;

Όλα τα παραπάνω ερωτήματα είναι ερωτήματα κατοίκων που αγωνιούν για την έκβαση αυτού του αγώνα. Ιδιαίτερα όταν γνωρίζουν ότι ο διάλογος γίνεται με μία αναξιόπιστη Κυβέρνηση που στο παρελθόν μας έχει εξαπατήσει και τον κ. Λιακόπουλο που προσπαθεί με κάθε τρόπο να υλοποιήσει ένα συγκεκριμένο Περιφερειακό σχεδιασμό.

Οι κάτοικοι της Λαυρεωτικής έχουν ποτίσει με αίμα, δάκρυα και ιδρώτα αυτό τον αγώνα που κορυφώθηκε τους τελευταίους 6 μήνες. Δεν θα επιτρέψουμε σε καμία περίπτωση να έρθει ούτε ένα κιλό σκουπίδι από άλλη περιοχή στην Κερατέα. Αυτό ήταν σύνθημα όλα αυτά τα χρόνια και έχει χαραχτεί στις συνειδήσεις όλων μας. Όλοι συμφωνούμε σε μια λύση που θα περιλαμβάνει αποκλειστικά και μόνο την διαχείριση των απορριμμάτων των δύο Δήμων με σύγχρονη μέθοδο. Για την κοινωνία της Κερατέας ο αγώνας αυτός είναι αγώνας ζωής και τιμής. Γι’ αυτό και πρέπει να δείξει μηδενική ανοχή σε οποιονδήποτε σκόπιμα ή πλανώμενος ενδώσει και φέρει έστω και ένα κιλό σκουπίδι από άλλη περιοχή(εκτός του Δήμου Σαρωνικού) στην πόλη μας.

Θα συνεχίσουμε αυτό τον αγώνα με γνώμονα το συμφέρον του τόπου και αναλογιζόμενοι πάντα την υποχρέωση να παραδώσουμε στα παιδιά μας την γη της Λαυρεωτικής όπως ακριβώς την πήραμε από τους πατεράδες μας.

Ένα πρώτο ξεκαθάρισμα...

Μετά την «περίεργη» χθεσινή ημέρα, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Αφορμή είναι η τελευταία ανάρτηση και κάποια πράγματα που υπονοεί ή και εννοεί ξεκάθαρα. Δυστυχώς, σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου κυριαρχεί αυτή η άποψη και γι' αυτό ευθύνονται κάποιοι που τη δημιουργούν. Και αυτοί οι κάποιοι έρχονται από όλες τις κατευθύνσεις. Ο χρόνος θα τους φανερώσει. Ευθύνονται όμως κι αυτοί που πιστεύουν ότι ακούγεται, άκριτα. Γι' αυτό και ήρθε η ώρα για ένα πρώτο ξεκαθάρισμα.
 
Η αλήθεια είναι πως διάφορα ακούγονται και πολύ περισσότερα είναι αυτά που δε γνωρίζουμε. Το σίγουρο είναι πως όλα αυτά ενθαρρύνονται και από τη σιωπή που υπάρχει. Δυστυχώς το πιο εύκολο πράγμα στην κοινωνία που ζούμε, είναι να αφορίζουμε ανθρώπους, να καταγγέλλουμε χωρίς στοιχεία (γιατί έτσι ακούσαμε), να μηδενίζουμε την προσφορά κάποιων άλλων, να τους κατεβάζουμε «χαμηλά», γιατί δε μπορούμε να τους φτάσουμε και πάλι να μην μπορούμε να τους κοιτάξουμε στα μάτια. Το λάθος που κάνουμε όλοι μας και το εννοώ ΟΛΟΙ ΜΑΣ είναι να βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα. Παρ' όλα αυτά που έχουν συμβεί επιστρέφουμε κάποιες στιγμές στην πρότερη νοοτροπία και δε μπαίνουμε καν στον κόπο να συζητήσουμε, ούτε να προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα με μια διαφορετική οπτική γωνία. Με τη ματιά των άλλων που είναι δίπλα μας.

Κι αυτό είναι και το δικό μου λάθος σε αυτή την περίπτωση. Ενώ πάντα προσπαθώ να δω σφαιρικά τα πράγματα, αυτή τη φορά μου ξέφυγε. Εξ αιτίας αυτής της παρεξήγησης είχα όμως την ευκαιρία να μιλήσω με εκείνα τα παιδιά (με δική τους πρωτοβουλία κι αυτό λέει πολλά για το ποιοι είναι) που ρίσκαραν τα πάντα και έπαιξαν με τη ζωή τους κυριολεκτικά κορώνα γράμματα, όλες αυτές τις ημέρες της παρουσίας των ΜΑΤ. Δεν είχα ποτέ μου καμία αμφιβολία με ποιους είχα να κάνω. Στα περισσότερα από αυτά που συζητήσαμε συμφωνούμε και σε αυτά που διαφωνούμε με πολύ ώριμο και σοβαρό τρόπο εκθέσαμε τις απόψεις μας και ξέρουμε πλέον το σκεπτικό του καθενός μας. Μακάρι να συζητούσαμε όλοι έτσι ξεκάθαρα. Εκτός από τον κοινό αγώνα και την αγάπη στον τόπο μας, μας ενώνει και το γεγονός πως δε χρωστάμε τίποτα και σε κανέναν. Για εμένα, όπως και για τους περισσότερους, ήταν και είναι από τους πιο σημαντικούς παράγοντες της υποχώρησης της κυβέρνησης και της πρώτης νίκης. Χωρίς να απαξιώνω όλους τους υπόλοιπους και την προσφορά τους, την οποία γνωρίζω πολύ καλά, εκείνα τα παιδιά και οι νίκες τους «στο πεδίο της μάχης» δεν είχαν μόνο την «ουσία», αλλά ακόμη περισσότερο συνέβαλαν στην ψυχολογική ανάταση και πίστη των υπόλοιπων για την τελική νίκη. Επέδρασαν θετικά στην ψυχολογία μας και μας έδωσαν αυτοπεποίθηση. Σε αντίθεση με τους περισσότερους φίλους που ήρθαν εκτός Κερατέας να συμπαρασταθούν στον αγώνα, είτε στις «μεμονωμένες εκδηλώσεις», είτε στα φεστιβάλ (και ευχαριστούμε όλους όσους το έκαναν), η ώρα της μάχης ήταν η δική μας ώρα. Κανείς δεν πρέπει να ξεχάσει πως με τον «πρώτο κρότο», ότι ώρα και να ήταν, τρέχαμε όλοι στους δρόμους. Αυτό ήταν το σήμα, το δικό μας κάλεσμα. Κι αυτό το οφείλουμε σε κάποιους.

Η αποχώρηση των ΜΑΤ σήμανε και το τέλος αυτών των μαχών. Από εκείνη την ημέρα άρχισαν να εμφανίζονται σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή, οι τιμητές των πάντων. Αόρατοι «αγωνιστές» που έχουν άποψη χωρίς να ξέρουν τι τους γίνεται. Πολιτικοί ταγοί που κάνουν τώρα κηρύγματα περί δημοκρατίας και δύναμης των πολιτών, την ώρα που γίνονταν οι μάχες για τα σπίτια μας και τις ζωές μας, εκείνοι από την ασφάλεια του σπιτιού τους ή κάποιου ταβερνείου καταδίκαζαν τη βία «από όπου κι αν προέρχεται». Εμείς δεν ξεχνάμε. Ας καταλάβουν πως οι καταστάσεις τους έχουν ξεπεράσει...

Κάποιους πρέπει να τους προστατεύουμε και να τους διατηρούμε ως κόρη οφθαλμού. Η ευθύνη των διοικούντων (και των 28 του δημοτικού συμβουλίου αλλά και της γραμματείας) είναι πως δεν ενημερώνουν τον κόσμο για τίποτα. Μοιραία λοιπόν κυκλοφορούν διάφορα και ο κόσμος δεν ξέρει τι να πιστέψει. Βγείτε στον κόσμο και πείτε τι συμβαίνει. Εξηγείστε επιτέλους πια είναι αυτή η περίφημη πρόταση και κερδίστε την εμπιστοσύνη μας με επιχειρήματα και όχι με άλλους τρόπους και με «θα». Προστατέψτε τον αγώνα από της φήμες. Το έγκλημα που κάνουν κάποιοι είναι να επαίρονται πως αυτή η ομάδα είναι μαζί τους, στρέφοντάς την απέναντι στους άλλους, εν αγνοία τους. ΕΙΣΤΕ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ όσοι το κάνετε αυτό. Κανείς από τους συμπολίτες που μιλάμε καθημερινά δεν κατηγόρησε κανέναν. Υπάρχει μόνο ένα γιατί. Μια ανησυχία, που μεμονωμένες υπερβολικές συμπεριφορές, την μεγαλώνουν. Γιατί κανείς δε μπορεί να πιστέψει αυτό που επιθυμούν κάποιοι να επιβάλουν ως άποψη για κάποιους άλλους. Κι αν κάποια στιγμή υπήρξαν εντάσεις και η συμπεριφορά από όλες τις πλευρές ξεπέρασε τα όρια (κακώς) πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας πως όλα αυτά που περάσαμε 128 ημέρες μας άλλαξαν για πάντα. Η ένταση και η πίεση που δημιουργήθηκε, βρίσκεται συσσωρευμένη μέσα μας ακόμα και θα αργήσει να φύγει. Πρέπει να είμαστε όλοι εγκρατείς, να προσπαθούμε να μη δίνουμε δικαιώματα σε κανέναν και όταν προκύπτει ένα πρόβλημα ας κάνουμε τον κόπο να το συζητήσουμε πρώτα. Θέλει περισσότερη προσοχή το πώς θα διαχειριστούμε το μετά. Το πριν πέρασε. Ας μη βιαστούμε να κατακρίνουμε. Στο κάτω κάτω η ιστορική αλήθεια θα αποκασταθεί στο μέλλον...
 
Ένα πράγμα είναι σίγουρο και ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους όλοι όσοι σκέφτονται περίεργα: Αυτή η ομάδα, όπως κι αυτό το ιστολόγιο, όπως όλοι όσοι βγήκαν στο δρόμο αυθόρμητα και με συναίσθηση του τι έπρεπε να πράξουν για τις ζωές των δικών τους ανθρώπων που κινδύνευαν, όπως όλοι εκείνοι οι αφανείς που έτρεχαν σε «άλλα πεδία μαχών» ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ, ΔΕΝ ΑΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ, ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ, ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ όποτε χρειαστεί, για όσο χρειαστεί, να κάνουν το χρέος τους απέναντι στον τόπο. Θα είναι οι θεματοφύλακες όχι μόνο της ενότητας αλλά και οι πρώτοι που θα ζητήσουν ευθύνες σε όποιον τολμήσει να παρεκκλίνει από όλα όσα κατοχυρώσαμε με τον αγώνα μας. Κι αν η πολιτική ενότητα ήταν και είναι επίπλαστη, η ενότητα και η αλληλεγγύη που αναπτύχθηκε μεταξύ τον πολιτών στους δρόμους και στα χωράφια είναι και θα παραμείνει ισχυρή.

Δεν πιστεύω πως οι πολιτικοί μας ταγοί (είτε εκείνοι της κεντρικής πολιτικής σκηνής, είτε η αυτοδιοικητικοί) μπορούν να δώσουν λύση στα προβλήματά μας. Όχι μόνο δεν το έκαναν τόσα χρόνια, αλλά τα διόγκωσαν. Δεν περιμένω τίποτα από αυτούς και τη γενιά τους. Το καλύτερο που μπορούν να κάνουν για όλους μας είναι να εξαφανιστούν, ακόμα και από τη μνήμη μας. Αισιοδοξώ γιατί βλέπω πως οι συμπολίτες μου και ιδιαιτέρως οι νέοι άνθρωποι, έχουν τη δύναμη και τη διάθεση να φτιάξουν κάτι καινούριο. Να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να τη διορθώσουν. Και πιστέψτε με πως στο θέμα που μας βασανίζει, ένα παραπάνω από αυτά που βασανίζουν την υπόλοιπη ελληνική κοινωνία, θα συμβεί αυτό που προκύπτει ως συμπέρασμα από την παρακάτω στιχομυθία πριν λίγα χρόνια στη σκοπιά, μεταξύ εμού και του καλού μου φίλου Άλκη Κωνσταντόπουλου:

- Γιατί αγωνιζόμαστε;
- Για να μη γίνει η χωματερή.
- Κι αν αρχίσει να κατασκευάζεται;
- Θα αγωνιζόμαστε για να μην τελειώσει ποτέ.
- Κι αν τελειώσει;
- Θα αγωνιζόμαστε για να μη λειτουργήσει ποτέ.
- Κι αν λειτουργήσει;
- Θα αγωνιζόμαστε για να την κλείσουμε.
   
Δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε ποτέ. Πάρτε το χαμπάρι...

Κλείνω αφιερώνοντας πρωτίστως στα παιδιά εκείνα, αλλά και σε όσους φυλάνε Θερμοπύλες το ομώνυμο ποίημα του Κ. Καβάφη, θυμίζοντας σε όλους πως ακόμα κι αν ποτέ «οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε», μετά από τις Θερμοπύλες ακολουθούν η Σαλαμίνα και οι Πλαταιές…

Καλή δύναμη σε όλους για τη δύσκολη συνέχεια…

Θερμοπύλες

Τιμὴ σὲ ἐκείνους ὅπου στὴν ζωὴν των
ὥρισαν καὶ φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτὲ ἀπὸ τὸ χρέος μὴ κινοῦντες,
δίκαιοι κ᾿ ἴσιοι σ᾿ ὅλες των τὲς πράξεις,
ἀλλὰ μὲ λύπη κιόλας κ᾿ εὐσπλαχνία,
γενναῖοι ὁσάκις εἶναι πλούσιοι,
κι ὅταν εἶναι πτωχοί, πάλ᾿ εἰς μικρὸν γενναῖοι,
πάλι συντρέχοντες ὅσο μποροῦνε,
πάντοτε τὴν ἀλήθεια ὁμιλοῦντες,
πλὴν χωρὶς μίσος γιὰ τοὺς ψευδόμενους.

Καὶ περισσότερη τιμὴ τοὺς πρέπει ὅταν προβλέπουν,
καὶ πολλοὶ προβλέπουν,
πῶς ὁ Ἐφιάλτης θὰ φανεῖ στὸ τέλος,
κ᾿ οἱ Μῆδοι ἐπιτέλους θὰ διαβοῦνε.

Υ.Γ. - Όσον αφορά με την ενημέρωση για την εξέλιξη του θέματος, πρέπει να φτύσουμε αίμα κυριολεκτικά για να μάθουμε τι γίνεται. Αλλά θα μάθουμε. Θα τα πούμε σύντομα και έχουμε να πούμε πολλά. Συμβαίνουν όμως και πολλά σημαντικά πράγματα γύρω μας που μας απασχολούν. Πράγματα που δε μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια μας. Και αφορούν όλους μας...

Ο αγώνας δεν τελείωσε...

Ο αγώνας όχι μόνο δεν τέλειωσε, αλλά εξαπλώνεται σε πολλά επίπεδα. Θα έχουμε μια πλήρη ανάπτυξη της άποψης μας, το πιο πιθανό αύριο. Εννοείται πως όσο μπορούμε να πλησιάσουμε σε πληροφόρηση το προσπαθούμε. Έχει γίνει πολύ δύσκολο τις τελευταίες εβδομάδες, όπως όλοι έχουν καταλάβει. Και το πράγμα δείχνει να οδηγείται αλλού, αφού ενοχλεί ακόμα και το αίτημα για ενημέρωση. Εμείς είμαστε εδώ και θα συνεχίσουμε να είμαστε μέχρι να το τελειώσουμε υπέρ μας.

Η σημερινή ανάρτηση αποτελεί ένα πρώτο κάλεσμα για τους φίλους μας από την περιοχή, να κατέβουμε όλοι μαζί αύριο στο Σύνταγμα. Πολλοί από εμάς θα βρισκόμαστε από το πρωί, υπάρχουν κι άλλοι που θα κατέβουν απόγευμα. Για τους απογευματινούς που επιθυμούν να κατέβουν μαζί μας, στείλτε ένα mail στο antixyta.blogspot@gmail.com, με τίτλο για το Σύνταγμα, μέχρι αύριο τη 1 το μεσημέρι. Να δούμε πόσοι είμαστε και πως θα μεταβούμε και θα ειδοποιηθούμε όλοι με mail και με ανάρτηση. Η αναχώρηση υπολογίζεται γύρω στις 4 το απόγευμα. Βρισκόμαστε που βρισκόμαστε στην πλατεία, ας κατέβουμε και παρέα...

Το παρακάτω ποίημα εκφράζει κατά πολύ την πλειοψηφία των συμπολιτών μας ΠΟΥ ΣΥΖΗΤΑΜΕ (συζητάω = κουβεντιάζω, συνομιλώ) κάθε ημέρα. Βέβαια για τις πλειοψηφίες και πως σχηματίζονται θα τα πούμε σύντομα.

 

Ευχαριστούμε τη φίλη που με το ποίημα που μας έστειλε, μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις και τα συναισθήματά της...

Αύριο όλοι στο δρόμο... 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Δάγκωσαν φόλες στις Φοβόλες

και μ’ ανοιχτές φτερούγες

γυρνούν σε ρούγες και αυλές

στέκουν σε Λιακωτό

Λιακωτό ν’ απαγκιάσουνε,

Λιακωτό να σωθούνε,

Λιακωτό που τους έταξε

τη χρυσή γιατρειά.

Κι από κοντά κάτι «παιδιά»

εν χορώ θορυβούνε

και στις μάχες που δώσανε

τώρα αποπατούνε…

Ποιοι τους σπρώχνουνε σήμερα

ν’ αφανίσουν το χτες τους;

Ποιοι χυδαίοι τους πόλωσαν

με αισχρές τακτικές;

Κάθε λίγο και φτύνουνε

να γυαλίσουν παράσημα

που τα κάνουνε άσημα

με φτυσιές και βρισιές.

Εμμονές και εγωισμοί

μα και κούφιες παρόλες

τον αγώνα πληγιάσανε

τον γεμίσανε φόλες

Ο καιρός που κρινόμαστε

είναι προ των πυλών.

Μα τις σόλες που έλιωσε,

ο αγώνας δεν τέλειωσε…

Μη…

The Chronicles of Keratea

Επειδή πάντα χρειάζεται και λίγο γέλιο, ειδικά σε αυτές τις δύσκολες ημέρες, δείτε αυτό το πολύ καλό βίντεο. Ανάρτηση για τα τελευταία νέα από Δευτέρα. 

Δυστυχώς, κανείς δεν ενημερώνει κανέναν...

Διαχείριση απορριμμάτων: 6 καυτά ερωτήματα...

Στα 10 δημοσιεύματα "προπαγάνδας" και ένα με αλήθειες...

Διαβάζουμε από το ΟΙΚΟ της Καθημερινής

Στην Κερατέα διεξάγεται πόλεμος για μια λύση διαχείρισης των απορριμμάτων που είναι απαρχαιωμένη και πανάκριβη, και μάλιστα δεν λαμβάνει υπόψη της το τρίπτυχο του μέλλοντος: επαναχρησιμοποίηση - ανακύκλωση - κομποστοποίηση. Το ΟΙΚΟ ξαναθέτει έξι ερωτήματα για τη διαχείριση των σκουπιδιών μας.

Του ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ

Χωρίς έμπνευση και όραμα, πανάκριβος και δέσμιος μεγάλων συμφερόντων, ξεπερασμένος και ανεφάρμοστος, ο Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) Αττικής γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί ως λύση με κάθε τρόπο, παρά τις ποικίλες αντιδράσεις, με αποκορύφωμα εκείνες των κατοίκων της Κερατέας. Εγκεκριμένος το 2001, «παιδί» των αντιλήψεων της δεκαετίας του '90, ο αμφιλεγόμενος ΠΕΣΔΑ προβλέπει τρεις Χώρους Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (Υπολειμμάτων) στο λεκανοπέδιο της Αττικής -στη Φυλή, στο Γραμματικό και στην Κερατέα-, τέσσερα μεγάλα και πανάκριβα εργοστάσια επεξεργασίας των σκουπιδιών και περίπου 15 σταθμούς μεταφόρτωσης.

Το ΟΙΚΟ θέτει έξι κρίσιμα ερωτήματα που αναζητούν απαντήσεις.

1. Γιατί δεν μειώνουμε τον όγκο των απορριμμάτων;

Η διαχείριση των απορριμμάτων στην Ελλάδα αρχίζει πάντα από το τέλος: ποια θα είναι η τελική διάθεσή τους και πού θα τα θάψουμε ή εάν θα τα κάψουμε... Ετσι και ο Περιφερειακός Σχεδιασμός δεν απασχολείται καθόλου με το πώς θα μειωθεί ο όγκος των παραγόμενων απορριμμάτων. Ούτε στόχοι υπάρχουν ούτε μέτρα, όπως π.χ. κατάργηση της πλαστικής σακούλας και μείωση του πλαστικού, «πράσινες δημοπρασίες» στο Δημόσιο, συμφωνίες με τη βιομηχανία και τα εμπορικά δίκτυα για μείωση των συσκευασιών. Απουσιάζουν μέτρα ευαισθητοποίησης των πολιτών και ανταμοιβής των δήμων που μειώνουν τα σκουπίδια τους. Πρόληψη μηδέν. Γιατί; Μήπως γιατί τα σκουπίδια είναι χρυσός, τουλάχιστον για όσους τα διαχειρίζονται;

2. Γιατί δεν αναπτύσσεται σύστημα διαλογής στην πηγή, όπως σε όλη την Ευρώπη;

Οι στόχοι για την επαναχρησιμοποίηση - ανακύκλωση που περιλαμβάνει ο ΠΕΣΔΑ υπολείπονται των ευρωπαϊκών κατευθύνσεων και των δυνατοτήτων που έχει αναδείξει η κοινωνία. Ταυτόχρονα, δεν λαμβάνεται κανένα επιπλέον μέτρο πέρα από το αμφισβητούμενο δίκτυο των μπλε κάδων. Γιατί δεν αναπτύσσεται επιτέλους σύστημα διαλογής στην πηγή, με διαχωρισμό των υλικών από τον ίδιο τον πολίτη; Γιατί δεν γίνεται το πρώτο βήμα, με την τοποθέτηση ειδικού κάδου για το χαρτί; Πάνω από το 70% των μπλε κάδων γεμίζουν με χαρτί, ενώ 430.000 τόνοι χαρτιού θάβονται κάθε χρόνο στον ΧΥΤΑ της Φυλής. Η συλλογή του χαρτιού θα ανακουφίσει μπλε κάδους και ΧΥΤΑ. Δημιουργεί, βέβαια, ένα πρόβλημα: μειώνει τον όγκο των σκουπιδιών που θα γίνουν αντικείμενο επεξεργασίας στα μεγάλα εργοστάσια στους ΧΥΤΑ, άρα τα περιθώρια κέρδους…

3. Γιατί δεν προωθείται η κομποστοποίηση;

Γιατί δεν εντάσσει στο σχεδιασμό του την προσπάθεια εκτροπής από τον ΧΥΤΑ των οργανικών απορριμμάτων (αποφάγια, κλαδέματα κ.λπ.), που αποτελούν το 35% - 40% του συνόλου των οικιακών και δημοτικών σκουπιδιών; Η οικιακή κομποστοποίηση, η κομποστοποίηση κλαδεμάτων σε μικρούς χώρους, η υποχρέωση μηχανικής κομποστοποίησης μεγάλων παραγωγών απουσιάζουν από τον ΠΕΣΔΑ. Επίσης, δεν επιτρέπονται πρωτοβουλίες των δήμων για άλλη διαχείριση. Ο όγκος των σκουπιδιών που πάνε για τελική διάθεση θα μπορούσε να μειωθεί δραστικά (έως και 70%) με το συνδυασμό επαναχρησιμοποίησης - ανακύκλωσης - κομποστοποίησης.

4. Πού θα καίγονται οι 600.000 τόνοι SRF που θα παράγει η βιοξήρανση ετησίως;

Ο ΠΕΣΔΑ υιοθετεί, από όλες τις τεχνολογίες εργοστασιακής επεξεργασίας, τη βιοξήρανση, στην οποία τυγχάνει να ειδικεύεται -σχεδόν αποκλειστικά στην Ελλάδα- ο εθνικός εργολάβος των σκουπιδιών, και όχι μόνο. Πώς εξηγείται το γεγονός ότι η πρόσφατη απόφαση του κυβερνητικού γενικού γραμματέα Περιφέρειας Αττικής για την επικαιροποίηση του ΠΕΣΔΑ (17/1/2011) δίνει σαφή εντολή στους μελετητές να «ενσωματώσουν τις νέες και ανερχόμενες τεχνολογίες στον τομέα της επεξεργασίας διαχείρισης στερεών αποβλήτων (βιολογική ξήρανση, θερμική επεξεργασία)»; Τι σημαίνει βιολογική ξήρανση; Σε ένα μεγάλο εργοστάσιο έρχονται ανάκατα όλα τα σκουπίδια, ξεδιαλέγονται κάποια ανακυκλώσιμα (κυρίως μέταλλα και γυαλί) και το υπόλοιπο μέρος (αφού απομακρυνθεί η υγρασία του) δεματοποιείται και γίνεται ένα καύσιμο από σκουπίδια, που ονομάζεται SRF. Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα: πού θα καούν οι 600.000 τόνοι SRF που θα παράγονται ετησίως στην Αττική (1.000.000 σε όλη την Ελλάδα, αφού όλως τυχαίως επελέγη η ίδια τεχνολογία...); Ουδείς γνωρίζει. Πώς μπορείς να προωθείς ένα σχεδιασμό χωρίς να έχεις προβλέψει την απορρόφηση του τελικού προϊόντος; Ετοιμάζονται και εργοστάσια καύσης; Θα επιβληθούν ως αναγκαία για να καεί το SRF; Υπάρχει «λύση» για τις χωματερές της τοξικής στάχτης και για τις διοξίνες;

5. Γιατί επιλέγεται μια τόσο ακριβή μέθοδος;

Οι υποστηρικτές του ΠΕΣΔΑ και της άτεγκτης εφαρμογής του ισχυρίζονται ότι πρέπει να εφαρμοστεί, για να μη χαθούν τα κονδύλια της Ε.Ε. Και όμως, το οικονομικό σκέλος του Σχεδιασμού είναι πολύ αδύνατο σημείο. Το κόστος της βιοξήρανσης φτάνει τα 180 ευρώ τον τόνο (τέσσερις φορές πάνω από το κόστος της σημερινής διαχείρισης), ενώ η πρόταση των οικολογικών οργανώσεων που στηρίζεται στην επαναχρησιμοποίηση - ανακύκλωση - κομποστοποίηση κοστίζει 70 ευρώ/τόνο. Ποιος, εκτός από τους εργολάβους, έχει συμφέρον από μια τόσο ακριβή μέθοδο; Η αναθεώρηση του ΠΕΣΔΑ δεν σημαίνει απώλεια των επιδοτήσεων της Ε.Ε., παρά μόνο ίσως όσων έχουν εγκριθεί για τον ΧΥΤΑ Κερατέας. Αλλά είναι ανάπτυξη το να πετάς τα κονδύλια σε τρύπες σκουπιδιών, πληρώνοντας μια ζωή για λάθος επιλογές; Γιατί να μη διατεθούν όλοι οι εθνικοί και ευρωπαϊκοί πόροι για τα απορρίμματα (και είναι μεγάλοι) για ένα δημόσιο, φιλικό προς το περιβάλλον, σύστημα διαχείρισής τους;

6. Γιατί επιμένουν στην Κερατέα;

Το πεδίο βρίσκεται εντός κηρυγμένης αρχαιολογικής ζώνης, δίπλα στην πρώτη ζώνη προστασίας και σε άμεση επαφή με τον σημαντικό αρχαιολογικό χώρο του Οβριοκάστρου. Εχει χαρακτηριστεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ενώ υπάρχει πλήθος μεταλλευτικών στοών στο υπέδαφος. Βρίσκεται εντός ρέματος με περιοδική ροή, ενώ υπάρχει και πηγή. Από το χώρο του ΧΥΤΑ διέρχεται υπογείως ο αγωγός φυσικού αερίου και τέμνεται από το σεισμικό τόξο Καρύστου-Πατρόκλου! Είμαστε σίγουροι ότι είναι ο πιο κατάλληλος χώρος;

Ο αγώνας είναι στους δρόμους και όχι στα γραφεία...

Πιστεύει, έστω και ένας, πως ο κόσμος που αγωνίστηκε με συνέπεια, με πίστη, με ομοψυχία, με ονοματεπώνυμο, θα αποδεχθεί οτιδήποτε αποφασιστεί πίσω από κλειστές πόρτες; Ή πιστεύει κανείς πως την ενότητα που υπάρχει στον κόσμο, θα τη χαλάσει όποιος νομίζει πως εκμεταλλευόμενος τον αγώνα θα κάνει πολιτική ή ότι άλλο πιστεύει πως μπορεί να πετύχει;

Ας προσπαθησει. 

Θα εκπλαγεί...

Διαβάζουμε από τη σημερινή Ελευθεροτυπία

ΚΕΡΑΤΕΑ: ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ «ΓΙΝΕΤΑΙ» ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Σπάει στα γραφεία ένας αγώνας 130 ημερών

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Μετά τα μπλόκα και τις συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, οι κάλπες;... Θολή παραμένει η κατάσταση στην Κερατέα μετά την επεισοδιακή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Λαυρεωτικής την περασμένη Παρασκευή, η οποία κατέληξε σε διάρρηξη του αγωνιστικού μετώπου του χειμώνα, επανασυγκόλληση των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ σε μια νέα χωροθέτηση για την επεξεργασία των απορριμμάτων και σε τοπικό δημοψήφισμα εάν και η νέα πρόταση απορριφθεί.

Κάτοικοι δίνουν τη μάχη για να μη γίνει ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο. Θα αποδειχθεί άσκοπη; Κάτοικοι δίνουν τη μάχη για να μη γίνει ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο. Θα αποδειχθεί άσκοπη; Ο προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ δήμαρχος Λαυρεωτικής Κ. Λεβαντής μαζί με τον Δ. Λουκά (επισήμως στηριζόμενο από το ΠΑΣΟΚ) ψήφισαν στο δημοτικό συμβούλιο της Παρασκευής (27/5) την νέα πρόταση που μιλά για χωροθέτηση της μονάδας στη θέση Φοβόλες, δίπλα στην παλιά ανεξέλεγκτη χωματερή της περιοχής (ΧΑΔΑ) και σε μικρή απόσταση από το Οβριόκαστρο.

Μειοψήφησαν ο πρώην δήμαρχος Κερατέας Στ. Ιατρού (δύο σύμβουλοι) και οι στηριχθέντες από Ν.Δ. και ΚΚΕ Στ. Παπασταυρόπουλος και Απ. Παμφίλης: Συγκεντρωτικά 4 όχι, μαζί με μία λευκή ψήφο συμβούλου της παράταξης Λουκά σε σύνολο 27 μελών του συμβουλίου. Μια σύντομη αναδρομή στα όσα είχαν προηγηθεί:

* Τα ξημερώματα της 11ης Δεκεμβρίου 2010, εργολαβικά μηχανήματα με τη συνοδεία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων φτάνουν στην Κερατέα. Εγκαθίστανται στη θέση Βραγόνι, δίπλα στο Οβριόκαστρο, με σκοπό να υλοποιήσουν τον Περιφερειακό Σχεδιασμό του 2003 για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική. Βάσει αυτού, η Κερατέα θα δέχεται 130.000 τόνους απορριμμάτων ετησίως (για αντίστοιχο χώρο στη Φυλή έχει ήδη προκριθεί η τεχνολογία επεξεργασίας του ομίλου Μπόμπολα), συν όσα έρχονται για κομποστοποίηση. Η περιοχή ξεσηκώνεται, στα πρώτα επεισόδια με τα ΜΑΤ τραυματίζεται και ο Στ. Ιατρού, στους δρόμους στήνονται μπλόκα επί 130 μέρες, συμμετέχουν άνθρωποι από όλες τις παρατάξεις.

* Η κατάσταση πολιορκίας λύνεται λίγο πριν από το Πάσχα προκειμένου να ξεκινήσει διάλογος με την κυβέρνηση στον οποίο συμμετέχουν και πάλι όλες οι τοπικές παρατάξεις. Γίνονται δύο συναντήσεις (28/4-4/5) στο υπουργείο Περιβάλλοντος με την Τίνα Μπιρμπίλη. Ως πρόταση όλων των παρατάξεων εμφανίζεται η χωροθέτηση μονάδας επεξεργασίας απορριμμάτων στο ΒΙΟΠΑ Κερατέας. Από την επεξεργασία όμως μένει πάντοτε κάποιο υπόλλειμμα. Πού θα θάβεται αυτό εάν δεν γίνει ΧΥΤΥ στην Κερατέα;

* Την περασμένη Παρασκευή δημοσιοποιείται η απάντηση της κυβέρνησης (μέσω της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής) στην παραπάνω πρόταση. Είναι αρνητική. Ο δήμαρχος Κ. Λεβαντής διατυπώνει αμέσως τη νέα πρόταση για τη θέση Φοβόλες.

«Μιλάμε για 55 στρέμματα δίπλα στην παλιά χωματερή που έκλεισε τον Δεκέμβριο», μας λέει ο Κ. Λεβαντής: «Δεν χρειάζονται σοβαρές απαλλοτριώσεις, πρόκειται για αγροτική γη. Βρίσκεται στα 750 μέτρα από το Οβριόκαστρο, ενώ το Βραγόνι ήταν στα 250. Θα γίνεται επεξεργασία 80.000 τόνων απορριμμάτων ετησίως με τεχνολογία που θα προσδιοριστεί. Δηλαδή 240 τόνοι την ημέρα όταν οι Δήμοι Λαυρεωτικής-Σαρωνικού παράγουν σήμερα 200. Θα υπάρχει επίσης μονάδα κομποστοποίησης και ΧΥΤΥ. Η χωροθέτηση θα απαιτήσει 7-8 μήνες δουλειά. Τώρα ετοιμάζονται τα τοπογραφικά και μες στην εβδομάδα θα γίνει συνάντηση με την κυβέρνηση».

Εάν όμως η κυβέρνηση απορρίψει και αυτή την πρόταση και ζητήσει επιστροφή στο Βραγόνι; «Τότε θα αποφασίσει ο λαός. Μπορεί να γίνει και ένα δημοψήφισμα. Πιστεύω ότι το 80% του κόσμου επιθυμεί να βρεθεί λύση. Ποιος μας διασφαλίζει ότι εάν πάμε στο Βραγόνι για 100 στρέμματα αντί 540 και μικρότερες ποσότητες θα μείνουμε σε αυτές;».

Για «καταστροφική πρόταση» και αποτέλεσμα «συμβιβασμού και συναλλαγής της πλειοψηφίας με την κυβέρνηση», μιλά ο Στ. Ιατρού. Επισημαίνει ότι η περιοχή Φοβόλες έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με το Βραγόνι, «είναι στην ίδια απόσταση από τον αρχαιολογικό χώρο του Οβριόκαστρου και δίπλα σε κηρυγμένα βιομηχανικά μνημεία» (δύο φούρνους σιδηρομεταλλευμάτων της Γαλλικής Εταιρείας). Θυμίζει επίσης ότι εκκρεμεί δίκη για τα αρχαιολογικά του Οβριόκαστρου και αναρωτιέται: «Πώς θα πάει ο δήμος να στηρίξει εκεί τη θέση του όταν προτείνει άλλο χώρο με τα ίδια χαρακτηριστικά;»... *

Αφερέγγυοι απέναντι στους εχθρούς ή απέναντι στους πολίτες και τον αγώνα τους;

Μετά από αρκετό καιρό και μέσα από μια «εκκωφαντική σιωπή» ήρθε η ώρα να μοιραστούμε μαζί σας αυτά που έχουμε διακρίνει και καταλάβει. Περιμέναμε τις επίσημες τοποθετήσεις (ενημέρωση γραμματείας και δημοτικό συμβούλιο) για να έχουμε μια βάση για σκέψη και συζήτηση.

130 ημέρες διαφορετικές από όσες είχαμε ζήσει. Ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ικανό να μας αλλάξει. Και μας άλλαξε. Δε μπορούμε παρά να βλέπουμε το μέλλον με αισιοδοξία, παρά τις δυσκολίες που έρχονται. Έχουμε τους διπλανούς μας και θα τα βγάλουμε πέρα. Είμαστε έτοιμοι, ξανά, για όλα. Κι αυτή τη φορά ξέρουμε ποιους έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Ξέρουμε τον τρόπο. 

Ξέρουμε τη δύναμη που έχουμε. Απλά περιμένουμε…

Τα γεγονότα από την αποχώρηση των ΜΑΤ και μετά

Αυτό που καταφέραμε στις 19 Απριλίου ήταν να φύγουν τα ΜΑΤ. Είναι μια τεράστια νίκη, χωρίς αμφιβολία. Στο θέμα του ΧΥΤΑ και του Περιφεριακού Σχεδιασμού (ΠΕΣΔΑ) δεν έχει αλλάξει κάτι άλλο επί της ουσίας. Πιστεύουμε πως ο διάλογος, από την πλευρά της κυβέρνησης, είναι προσχηματικός. Δεν επιθυμεί να δώσει λύση, παρά μόνο να αποδομήσει το κίνημα που αναπτύχθηκε στην Κερατέα και ουσιαστικά την ξεγύμνωσε. Ρίχνει το μπαλάκι στους τοπικούς φορείς να λύσουν ένα τεράστιο ζήτημα, που διαχρονικά οι κυβερνήσεις δεν κατάφεραν να κάνουν τίποτα, μέσα σε λίγες εβδομάδες. Χωρίς μάλιστα να αφήνουν πεδίο δράσης, απορρίπτοντας, a priori, αλλαγή χωροθέτησης και χρήσης νέων τεχνολογιών. Χωρίς να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές στον ΠΕΣΔΑ. Στην ουσία ζητούν να βρεθεί λύση στα πλαίσια του ΠΕΣΔΑ. Το αποτέλεσμα αυτού του διαλόγου είναι προδιαγεγραμμένο: ΑΔΙΕΞΟΔΟ!!! Στόχος της κυβέρνησης είναι να εκθέσει τους κατοίκους και τον αγώνα τους. Δεν θα το καταφέρουν…

Αλήθεια, πως θα μπορέσει να προτείνει κάποιος μία λύση, όταν η κυβέρνηση θέτει ως όρο ότι η όποια λύση θα είναι στα πλαίσια του ΠΕΣΔΑ;

Ποιοι  είναι οι όροι του διαλόγου και ποιος τους θέτει; Το έχουμε ξαναγράψει: «Τους όρους τους θέτουν αυτοί που νίκησαν και όχι αυτοί ήρθαν ως κατακτητές και έφυγαν με σκυμμένο το κεφάλι.» Ο κόσμος έδωσε το δικαίωμα για διαπραγμάτευση και μάλιστα από πλεονεκτική θέση. Δύο είναι τα διαχρονικά μας αιτήματα, αυτά για τα οποία αγωνιζόμασταν και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε: α) Το Οβριόκαστρο, η Κερατέα και η Λαυρεωτική να μην αποτελούν κομμάτι του ΠΕΣΔΑ και β) η Λαυρεωτική να είναι ξεχωριστή διαχειριστική ενότητα, για τα δικά της απορρίμματα.

Αυτά δεν έχουν εξασφαλιστεί!!! Ο κόσμος για να πειστεί θέλει αποδείξεις και όχι λόγια. Αν πιστεύει κάποιος πως ο κ. Λιακόπουλος με τις προφορικές διαβεβαιώσεις του (αλήθεια πόσα ψεματα έχει πει όλο αυτόν τον καιρό;) έχει πρόθεση να λύσει το πρόβλημα προς όφελος των πολιτών, είναι τουλάχιστον αφελής.

Αγωνιζόμαστε να ανατρέψουμε τον ΠΕΣΔΑ. Πώς συζητούμε με βάση αυτόν; Πώς συζητάμε για νέες τεχνολογίες, ενώ ο νόμος δεν το επιτρέπει; Πώς εξασφαλιζόμαστε σε αυτά που συζητούνται και τις δεσμεύσεις που γίνονται; Πώς είναι δυνατόν να συζητάμε και να εμπιστευόμαστε τα λόγια εκείνων που έστειλαν έναν ολόκληρο στρατό να μας υποτάξει; Που κάθε ημέρα προσπαθούσαν επικοινωνιακά να μας απομονώσουν και να ευτελίσουν το δίκαιο αγώνα μας; Που δρομολογούν, με το μαεστρικό τους τρόπο, οι δικαστικές αποφάσεις να βγουν εναντίον μας; Που ακόμα και τώρα μας κοροϊδεύουν κανονικά, μπροστά στα μούτρα μας, αλωνίζοντας τα ΜΜΕ λέγοντας πως ο ΠΕΣΔΑ θα εφαρμοστεί κανονικά και πως «το αφήνουν να ωριμάσει» ενώ σε εμάς λένε «τι προτείνετε και θα τα βρούμε;»

Πώς είναι δυνατόν να γίνονται συζητήσεις και ο κόσμος να μην ενημερώνεται;

Η εβδομάδα από την πρώτη συνάντηση με την υπουργό μέχρι τη δεύτερη

Ήταν όντως μία πολύ διδακτική εβδομάδα. Μελετώντας όλον αυτό τον καιρό τη σημειολογία της κυβερνητικής προπαγάνδας, θαυμάσαμε πραγματικά την άψογη συνεργασία της κυβέρνησης με τα μεγάλα ΜΜΕ. Αν ο Χίτλερ ήταν σύγχρονος μας, είμαστε σίγουροι πως ο Γκέμπελς, στην καλύτερη περίπτωση, θα ήταν ο μπάτλερ του.

Μερικές επισημάνσεις για να γίνουμε κατανοητοί. Μετά την πρώτη συνάντηση βγήκαν οι εκπρόσωποί μας και δήλωσαν πως η υπουργός δέχθηκε την αλλαγή χωροθέτησης και συζητάει την εισαγωγή νέων τεχνολογιών. Επίσης, πως της ανέθεσε ο πρωθυπουργός να διαχειριστεί το θέμα εξ ολοκλήρου και να δώσει λύση. Τα ΜΜΕ, προεξάρχοντος του MEGA και των λοιπών «αδελφών μέσων» (Βήμα, Νέα, ΣΚΑΪ, Καθημερινή κλπ) έπεσαν πάνω στην κ. Μπιρμπίλη και άρχισαν να κριτικάρουν την κυβέρνηση για τη στάση της στο θέμα της Κερατέας. Επιθέσεις στοχευμένες με σκοπό να επηρεάσουν την κοινή γνώμη, πιέζοντας με αυτό τον τρόπο την κυβέρνηση να κάνει το χρέος απέναντι στους εργολάβους. Γιατί φίλες και φίλοι τα 12,6 εκατομμύρια ευρώ της Ε.Ε. δεν θα τα βάλουμε στην τσέπη μας, ούτε θα φτιαχτεί ένα έργο που θα λύσει το πρόβλημα. Θα καταστραφεί άλλη μια περιοχή και θα μπουν στις τσέπες των γνωστών μας «εθνικών κατασκευαστών». Είναι τόσο απλό.

Οι τηλεοπτικοί τρομοκράτες άρχισαν τα γνωστά τροπάρια: «Θα χαθούν τα κονδύλια από την Ε.Ε.» (ο έγκριτος κ. Τσίμας έκανε λόγο για 13 δις ευρώ!!!), ο κ. Χασαπόπουλος μας ενημέρωσε πως «όποια εγκατάσταση με μικρό τονάζ δεν μπορεί να αντεπεξέλθει οικονομικά». Φυσικά το μεγαλύτερο επιχείρημα όλων (είναι ίδιο και χρησιμοποιείται από το 2006): «Σε ενάμιση χρόνο η Αθήνα θα πνιγεί στα σκουπίδια της. Θα γίνει Νάπολη» 

Πέντε χρόνια μετά και η Αθήνα είναι ακόμα Αθήνα

Αμέσως η κυβέρνηση αντιδρά (παίζει δηλαδή το ρόλο της σε αυτή την πολύ καλά ενορχηστρωμένη παράσταση) και με τους γνωστούς πρωταγωνιστές (Πάγκαλο, Ραγκούση, Πεταλωτή, Σγουρό, Λιακόπουλο) λέει το γνωστό: «Ναι κάνουμε διάλογο με τους κατοίκους για το πώς θα εφαρμοστεί ο ΠΕΣΔΑ. Η κυβέρνηση δεν κάνει πίσω». Το MEGA σχεδόν κάθε βράδυ αφιερώνει από 5 ως και 10 λεπτά στο κεντρικό του δελτίο για το θέμα της Κερατέας. Γεγονός που φέρνει αποτέλεσμα στη δεύτερη συνάντηση. Η κ. Μπιρμπίλη υψώνει τείχη, δεν είναι τόσο συζητήσιμη όπως την προηγούμενη φορά κι εκεί που είχε πάρει το θέμα πάνω της, με εντολή του πρωθυπουργού, τώρα πιέζει για πρόταση την οποία  θα μεταφέρει στο υπουργικό συμβούλιο για να αποφασίσει. 

180 μοίρες στροφή.

Η σιωπή και οι ανησυχίες που προκαλεί

Με πολύ χαρά, έστω και αργοπορημένα, λάβαμε τις επίσημες ενημερώσεις από τη γραμματεία και το δημοτικό συμβούλιο. Επί της ουσίας δε μάθαμε τίποτα. Ευχολόγια, συγχαρητήρια, ιδιαίτερη έμφαση στην «ενότητα» και άλλα πολλά, εκτός από το «δια ταύτα.»  Και πώς να υπάρχει συγκεκριμένη θέση και πρόταση όταν ο διάλογος δε γίνεται με τους πολίτες. Όλοι αυτοί που έδωσαν τον αγώνα και θα τον ξαναδώσουν με μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια, έχουν κατοχυρώσει το δικαίωμα να εκφράζονται και να ερωτώνται. Να συμμετέχουν στο διάλογο και να συναποφασίζουν. Ο αξιότιμος κ. δήμαρχος Λαυρεωτικής έχει πει άπειρες φορές σε δηλώσεις του την εξής φράση: «Δεν θα αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς». Συμφωνούμε απόλυτα. Δεν θα αποφασίσει κανείς για εμάς χωρίς εμάς. Όποιος κι αν είναι αυτός. Θα αποφασίσει ο κόσμος και κανένας άλλος. Πολύ σωστά αντιδήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι  από όλες σχεδόν τις παρατάξεις δήλωσαν πως οι συζητήσεις και  οι αποφάσεις θα πρέπει να γίνονται και να λαμβάνονται από το δημοτικό συμβούλιο. Συμφωνούμε στο δημόσιο χαρακτήρα του διαλόγου. Δημόσια τοποθέτηση σημαίνει και διαφάνεια. Σημαίνει πως ότι λέγεται καταγράφεται. Θα αποφασίζουν όμως κατόπιν συζήτησης και συμφωνίας με τους κατοίκους. «Δεν θα αποφασίζετε για εμάς χωρίς εμάς». Η αλαζονική συμπεριφορά που απορρέει από το: «η πλειοψηφία μας ψήφισε κι εμείς αποφασίζουμε», είναι τουλάχιστον προκλητική. Αν ο κόσμος σας υποδείξει μία λύση θα πρέπει να αποφασίσετε υπέρ αυτής. Αν εσείς προτείνετε κάποια άλλη και δεν μπορείτε να πείσετε τον κόσμο τότε ή θα εκφράσετε τη λαϊκή βούληση ή θα παραιτηθείτε. Κι επειδή το θέμα της πλειοψηφίας «έπαιξε» πολύ, την πραγματική πλειοψηφία την είδαμε στο δρόμο και ξεπέρασε στεγανά και αγκυλώσεις δεκαετιών. Ξεπέρασε ιδεολογίες, κόμματα, έφτιαξε τους δικούς της νόμους. Αυτή την πλειοψηφία την έχετε αποκομμένη. Μη νομίζετε ότι κοιμάται, ούτε ότι θα «βαρέσει προσοχή» σε όποια απόφαση προσπαθήσουν να της επιβάλλουν ντόπιοι ή ξένοι αιρετοί. Αφουγκραστείτε την και θα βγούμε όλοι κερδισμένοι. Η διαφορετική άποψη δεν είναι συνάμα και αντίθετη. Οι πολίτες δεν είναι μόνο για να ζητούν «χάρες» ούτε να παίζουν το ρόλο του χειροκροτητή. Έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να εκφράζονται. Κι εσείς έχετε υποχρέωση να τους ακούτε. Και η πλειοψηφία, είτε σας αρέσει είτε όχι εκφράζεται από τα λόγια του αξιότιμου δημάρχου Λαυρεωτικής, στη συγκέντρωση της 9^ης Φεβρουαρίου 2011 στην κεντρική πλατεία Κερατέας:

«Αδιαπραγμάτευτη θέση μας είναι: ΟΥΤΕ ΧΥΤΑ, ΟΥΤΕ ΧΥΤΥ, ΟΥΤΕ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ»      

Από αυτή τη θέση δεν κάνουμε βήμα πίσω…

Συμπέρασμα:

Τα δεδομένα είναι δύο. Τι κρύβεται ή δεν κρύβεται στο διάστημα ανάμεσα στα δεδομένα αυτά, θα αποκαλυφθεί σύντομα.

Δεδομένο 1^ο: Αυτή τη στιγμή που γράφεται το κείμενο αυτό που ισχύει όσον αφορά τη «νομοθεσία» για τη διαχείριση των απορριμμάτων, είναι ο Περιφερειακός Σχεδιασμός. Και τι λέει ο σχεδιασμός αυτός;

«ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο»

Δεδομένο 2^ο: Ότι και να αποφασιστεί πάνω ή κάτω από τραπέζια, με ανοικτές ή κλειστές πόρτες, με διαφάνεια ή μη, ο κόσμος θα έχει τον τελευταίο λόγο. Οι κάτοικοι είναι έτοιμοι να κάνουν, όσες φορές χρειαστεί και για όσο διάστημα χρειαστεί, το ΧΡΕΟΣ τους.

Τον αγώνα μας δεν θα το χαρίσουμε σε κανέναν…

Υ.Γ.1 - Τον Ιανουάριο του 2009 στη μόνιμη επιτροπή περιβάλλοντος της Βουλής είχε προσκληθεί ο τότε δήμαρχος Αθηναίων κ. Νικήτας Κακλαμάνης. Κάποια στιγμή δέχθηκε τα πυρά κάποιων βουλευτών γιατί ως ο μεγαλύτερος δήμος σε παραγωγή απορριμμάτων στην Αττική δεν κάνει ενέργειες να βελτιώσει την κατάσταση. Παρότι δεν μας είναι συμπαθής η απάντησή του ήταν πολύ σωστή. Είπε πως δε μπορούν να τον κατηγορούν, γιατί ούτε αυτός θέλει να επιβαρύνει με τα σκουπίδια του δήμου του τη δυτική Αττική και να πληρώνουν οι δημότες του τέλη γι’ αυτό, ούτε μελλοντικά την ανατολική. Είπε πως έχει λύση για το δήμο του (χώρο, τεχνολογία και χρηματοδότηση) αλλά ο νόμος δεν το επιτρέπει. «Νομοθετήστε κι εγώ έχω τη λύση έτοιμη» τους είπε. Αυτό πρέπει να πούμε κι εμείς πριν κάνουμε οποιαδήποτε ενέργεια: «Νομοθετήστε»

Υ.Γ.2 - Διατυπώνουμε την πρότασή μας για το μοντέλο διαχείρισης των πολιτικών σκουπιδιών. Πιστεύουμε πως θα συμφωνήσετε όλοι πως δε μπορεί να είναι άλλη από την ΚΑΥΣΗ…

Υ.Γ.3 - Ή άποψη πως αυτές είναι οι λύσεις κι όποιος δε συμφωνεί θα είναι υπεύθυνος σε ενδεχόμενη αποτυχία των συνομιλιών, είναι καθαρός εκβιασμός. Άνθρωποι που έχουν αγωνιστεί θα πρέπει να είναι  πιο προσεκτικοί στις διατυπώσεις των θέσεών τους. Δεν πέρασε ο κυβερνητικός εκβιασμός, θα περάσει οποιοσδήποτε άλλος; Ας μην ψάχνουμε για αποδιοπομπαίους τράγους. Ο κόσμος γνωρίζει...

Υ.Γ.4 - Σήμερα συνεδριάζει το δημοτικό συμβούλιο με 1ο θέμα την ενημέρωση και λήψη απόφασης για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Τα τελευταία δημοσιεύματα, ακόμα και τα πρωινά, δείχνουν προς μία κατεύθυνση. Και δεν είναι αυτή που θέλουμε. Πώς λοιπόν θα παρθεί η όποια απόφαση, χωρίς να έχει ενημερωθεί ο κόσμος και χωρίς να ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΤΗ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ; Για αυτό το λόγο ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ από κόμματα και δημοτικές παρατάξεις πολίτες, πήραμε την πρωτοβουλία μέσα στο σύντομο χρονικό διάστημα που είχαμε, να μαζέψουμε υπογραφές ενάντια σε αυτή την πρόθεση της δημοτικής αρχής. ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ, ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ. Απαιτούμε λεπτομερή ενημέρωση για το θέμα και να ληφθεί απόφαση που θα εκφράζει τους πολλούς και όχι τους ελάχιστους. Ένα μπράβο σε όλους όσους κινητοποιήθηκαν από χθες το απόγευμα μέχρι σήμερα το πρωί για τη συλλογή των 600+ υπογραφών. Αν ακούγατε τα σχόλια τους θα καταλαβαίνατε πως ο κόσμος αυτός δεν γουστάρει να βρίσκεται προ τετελεσμένων. Δε γουστάρει να βρίσκεται στο σκοτάδι. Συγγνώμη σε όσους δεν προλάβαμε να σας ενημερώσουμε.

Εικόνες από το Σύνταγμα...

Ευχαριστούμε το φίλο μας Δημήτρη για τις φωτογραφίες και τον ενθουσιασμό του. Η χθεσινή εκδήλωση στο Σύνταγμα ήταν γεμάτη νέους ανθρώπους, χωρίς ταμπέλες. Όσον αφορά το θέμα μας, αρχίστε να ετοιμάζεστε. Θα τα πούμε σύντομα...

Απόψεις - Αυτός ο αγώνας που βρίσκεται τώρα;

Από τη φίλη μας Μάχη Δημοπούλου
Καθηγήτρια Καλλιτεχνικών

Αυτός ο αγώνας, που 4 χρόνια πριν τα ΜΑΤ ζούσε στο καραούλι και στις συνελεύσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και της Γραμματείας της και με τα ΜΑΤ, 4 μήνες γινόταν στα χαρακώματα, πού βρίσκεται τώρα; 

Κατά την αποχώρηση του "στρατού κατοχής" από το Οβριόκαστρο, άκουσα τον Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Κο Νικόλαο να επαναλαμβάνει ότι είπε στον Κο Παπουτσή: "Δεν μπορέσατε να τους φοβίσετε, δεν μπορέσατε να τους γελάσετε, δεν μπορέσατε να τους αγοράσετε.

Δεν σας μένει άλλο παρά να φύγετε."

Ο «αγώνας της Κερατέας», ο αγώνας της Λαυρεωτικής και των αλληλέγγυων από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, μας χάρισε ανεπανάληπτες στιγμές ενότητας και Δημοκρατικής ανάσας. Μεγάλοι και μικροί διαπιστώσαμε τι μπορεί να κάνει λαός ενωμένος, κατά τις πολυάνθρωπες ποιοτικές πολιτιστικές εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν εκεί, όσο και γύρω από τις φωτιές των βαρελιών κατά τις χρονιάρες μέρες που περάσαμε όλοι μαζί στο ύπαιθρο, απέναντι από το άπαρτο κάστρο. 

Η Κερατέα έγινε το σύμβολο σε μια Ελλάδα -και όχι μόνο- γονατισμένη από τον καταιγισμό συμφορών που δεν έχουν τέλος, της αντίστασης στα άθλια συμφέροντα, τα αθλιότερα σχέδια χειραγώγησης όλης της χώρας από απάνθρωπους μηχανισμούς, έγινε το πανελλήνιο σύμβολο της δύναμης των συνειδητοποιημένων, ενεργών πολιτών. 

Αυτό το ξύπνημα είδαν και σφόδρα ταράχτηκαν οι κυβερνώντες και οι περί αυτούς. Και έβαλαν σε εφαρμογή το εργόχειρο που γνωρίζουν καλύτερα.  

Άλλωστε είναι το μόνο που γνωρίζουν να φέρουν εις πέρας. Τις μηχανορραφίες και τις νομικίστικες διολισθήσεις σε μονοπάτια του γκρεμού. Βέβαια «για να σε αλυσοδέσει κάποιος, πρέπει να τον αφήσεις να σου πάρει τα μέτρα» λέει ο ποιητής. Είμαστε στο σημείο που, αυτός ο ενωμένος λαός ενεργών πολιτών, με τα πληγωμένα κεφάλια, τα χέρια, τα πόδια, με την παρατημένη δουλειά και τη ζωή του όλη κατά τη διάρκεια αυτού του αγώνα, με τις δίκες που εκκρεμούν και το ροκάνισμα της εμπιστοσύνης του, σέρνεται από φήμες και προτάσεις, που του παίρνουν τα μέτρα για μελλοντικές αλυσίδες. 

Αγωνιστήκαμε και διώξαμε τα ΜΑΤ και κλάψαμε από χαρά για τη νίκη μας, Μ. Δευτέρα, για να μη γίνει ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο, ΟΧΙ για να γίνει εδώ παραδίπλα και ΧΥΤΑ και Εργοστάσιο. Πρώτα ακυρώνεται ο περιφερειακός σχεδιασμός και μετά συζητάμε, λέγαμε στην αρχή. 

Και ποιος αποφασίζει για την ΟΜΑΔΙΚΗ νίκη αυτού του αγώνα; 

Το κυριότερο όπλο μας, η αυτοοργάνωση, η ενημέρωση, η ενεργή συμμετοχή όλων μας, του καθένα με ότι διαθέτει από ψυχή και πράξη, όλα αυτά, πού είναι πεταμένα; Ποιοι προσπαθούν "να ξεπουλήσουν ή να αγοράσουν" εν τέλει αυτόν τον αγώνα; Όσο για την εμπιστοσύνη, αυτή είναι ευαίσθητο φρούτο και έχει ημερομηνία λήξης ή σήψης…

15 χρόνια αυτό το κράτος δεν κατάφερε να κατασκευάσει ένα σωστό εργοστάσιο στη Φυλή, να ανασάνουν κι εκεί από το Γολγοθά που περνούν. Και πετά σε μας το μπαλάκι να βρούμε τη λύση, εδώ και τώρα; Για όλη τη χώρα επείγει ο περιβαλλοντικά σωστός εθνικός σχεδιασμός και η άμεση, δια νόμου εφαρμογή της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης σε όλη τη χώρα, με πρόστιμα για τους παραβάτες και με δημοσιοποίηση της πορείας της.

Όσοι πολίτες αντιτείνουν το επιχείρημα: Δεν έχω χρόνο για να κάνω διαλογή των σκουπιδιών στο σπίτι μου, ας σκεφτούν αυτό: 

α) Ξοδεύω τώρα μισή ώρα την ημέρα, αλλά γίνεται επανάκτηση υλικών με την ανακύκλωση, ενώ έχω φτηνά Δημοτικά τέλη και καθαρό περιβάλλον 

β) Ο τετραπλασιασμός των τελών για τη διαχείριση των σκουπιδιών θα με αναγκάσει να πιάσω δεύτερη δουλειά (πού θα τη βρεις;) ενώ το περιβάλλον θα μου ανταποδίδει (σε μένα και στα παιδιά μου) τους ρύπους που του εξακοντίζω.

Για τον αγώνα μας: 

Είναι απαραίτητη η συχνή σύγκλιση της ολομέλειας της συντονιστικής επιτροπής, αυτών που επί τόσα χρόνια στηρίζαμε τον αγώνα και όσων προστέθηκαν στην 4μηνη πορεία του. Όχι μόνο για ενημέρωση αλλά και για ανταλλαγή απόψεων, όπως γινόταν πάντα. Ο αγώνας αυτός δεν ήταν ατομικός, ήταν ομαδικός, γεμάτος ιδέες που τον έθρεψαν και τον γιγάντωσαν και η πίεση που άσκησε προς όλες τις διευθύνσεις ήταν σημαντική. 

Ο αγώνας έγινε και στο πεδίο και στο γραφείο και με την καθημερινή παρουσία στο μπλόκο και με τις κάμερες και με τους υπολογιστές. Όλοι έχουμε λόγο και όλοι απαιτούμε συμμετοχή ΚΑΙ σε αυτή τη φάση του. Κανείς δεν δικαιούται να τον μηδενίσει ή να τον καρπωθεί.

Υ.Γ.1 - Tο Άπαρτο Κάστρο είναι ανοιχτό κάθε μέρα, από τις 6μμ ως το βράδυ και τα Σαββατοκύριακα από το πρωί ως το βράδυ.

Υ.Γ.2 - Tα Κεραμικά των παιδιών, που έγιναν στα εργαστήρια, κατά την εκδήλωση του KERATEA ART RESISTANCE FESTIVAL, είναι ψημένα και σας περιμένουν στο Άπαρτο Κάστρο

Εκπαιδευτικό ταξίδι στο Lollar - Διαχείριση Απορριμμάτων

Από τον φίλο μας Παναγιώτη Αθανασίου
Καθηγητή μαθηματικών
ath.pan3@gmail.com

Ακούγονται πολλά αυτές τις μέρες για σύγχρονες μεθόδους διαχείρισης απορριμμάτων. Χωρίς να είμαι ειδικός θα ήθελα να καταθέσω τις εντυπώσεις μου, σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουν το θέμα στην Γερμανία με τρόπο που θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα φιλικός προς το περιβάλλον και ξεκινάει με διαλογή στην πηγή.

Παραθέτω φωτογραφίες από το αρχείο μου για του λόγου το αληθές καθώς και πολύ ενημερωτικές ιστοσελίδες.

Το 2008 είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ την πόλη Lollar ακολουθώντας ένα εκπαιδευτικό ταξίδι του γυμνασίου Κερατέας στη Γερμανία που είναι περίπου στο πληθυσμιακό μέγεθος της Κερατέας. Ανήκει στην περιφέρεια του Gießen που βρίσκεται στο κρατίδιο της Έσσης.

Την πρώτη βραδιά της παραμονής μας, νομίζω Κυριακή βράδυ παρατήρησα στα πεζοδρόμια έξω από τα σπίτια διαφανείς σακούλες σκουπιδιών που περιείχε κονσερβοκούτια, ποτηράκια, συσκευασίες tetrapack, φύλλα αλουμινίου, κλπ. Σήμερα οι σακούλες αυτές έχουν αντικατασταθεί από τον κίτρινο κάδο(1). Το επόμενο βράδυ είχαν αφήσει για αποκομιδή τους πράσινους κάδους(1) που περιείχαν: απορρίμματα φρούτων και λαχανικών, αποφάγια, φίλτρα καφέ, τσαγιού, απορρίμματα κήπου.

Στις αυλές των σπιτιών διέκρινα επίσης μπλε κάδους(1) για χαρτί, εφημερίδες, συσκευασίες από χαρτί που τους έβγαζαν για αποκομιδή άλλη μέρα. Ακόμη υπήρχαν κάδοι κομποστοποίησης αλλά και αυτοσχέδιοι κάδοι κομποστοποίησης από ξύλο καθώς και μαύροι-γκρι κάδοι(1) για τα χαρτιά υγιεινής, χαρτομάντιλα, στάχτη, γόπες τσιγάρων, ταπετσαρίες, κ.α.

Σε κεντρικά σημεία της πόλης όπου τα πεζοδρόμια ήταν φαρδιά, είχαν διαμορφώσει ειδικούς χώρους για μεγάλους μπλε, πράσινους, μαύρους και από το 2011 κίτρινους κάδους αλλά και κάδους για το γυαλί.

Να αναφέρω ότι δύο φορές το χρόνο περνάει αυτοκίνητο αποκομιδής κλαδεμάτων κήπου που συλλέγονται από τους πολίτες σε ειδικές σακούλες(1).

Για τα τοξικά απόβλητα χρώματα, μπουκαλάκια σπρέι κλπ περνά άλλο αυτοκίνητο συγκεκριμένες μέρες(1) .

Για την αποκομιδή των απορριμμάτων βγαίνει ετήσιο πρόγραμμα (Βλ. το πρόγραμμα για την πόλη του Lollar του 2011). (2)

Λίγα χιλιόμετρα μακριά από το Lollar βρίσκεται η πρωτεύουσα της περιφέρειας το Gießen περίπου 80.000 κατοίκων στην οποία ανήκει το Lollar. Εκεί, μέσα στην πόλη υπάρχει το εργοστάσιο της μηχανικής ανακύκλωσης όπου πηγαίνουν περιεχόμενα του κίτρινου κάδου.

Το ύψος των τελών εξαρτάται από το μέγεθος του κάδου καθώς και από την συχνότητα που το κάθε σπίτι θέλει να αδειάζουν οι κάδοι.

Όποιος κάνει κομποστοποίηση μειώνει τον όγκο των απορριμμάτων του πράσινου κάδου (βιολογικού) και πληρώνει λιγότερα τέλη.

Το ίδιο ισχύει και για τον κίτρινο κάδο όπου στην αγορά των προϊόντων συμπεριλαμβάνονται τα τέλη διαχείρισης απορριμμάτων.

Κλείνοντας παραθέτω απόσπασμα από άρθρο της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας της 8-5-2011:

"Μπορεί εδώ και δεκαετίες η Ε.Ε να βάζει ως πρώτες στην περιβαντολλογική ιεραρχία την ανακύκλωση και την διαλογή στην πηγή των απορριμμάτων, στην Ελλάδα όμως το κράτος έκανε και κάνει ότι μπορεί ώστε να τα πετάει όλα μαζί στους ΧΥΤΑ"

Υστερόγραφο 1: Παραθέτω δημοσίευμα της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας για τον τρόπο διαχείρισης απορριμμάτων στην Ευρώπη (στοιχεία της EUROSTAT). Υπάρχουν χώρες που δεν μένει τίποτε η σχεδόν τίποτε για ΧΥΤΑ/Υ (Γερμανία, Δανία, Σουηδία). http://www.enet.gr/?i=news.el.ecoenet&id=273550

Υστερόγραφο 2: Ήταν το πρώτο ταξίδι μαθητών από την Κερατέα στο εξωτερικό και τις δύο τελευταίες ημέρες επισκεφτήκαμε το Βερολίνο έπειτα από πολύωρο και κουραστικό ταξίδι όπου θαυμάσαμε την κόρη της Κερατέας

(1)  Είδη κάδων - οδηγίες στα ελληνικά: Κατέβασε το Getrenntsammlung Griechisch)

http://www.lkgi.de/w3a-lkgiTA/cms/Suchen__und__Finden/Uebersetzungen_zur_Getrenntsammlung/index.144.htm"

(2) Ημερολόγιο της  αποκομιδής απορριμμάτων  στο Lollar:  http://www.muellmax.de/lkg/druck_pdf/2011_20101005_lollar.pdf

Είδη απορριμμάτων:

http://www.muellmax.de/lkg/abfallkalender/abfkalen_1.php

Πολύ καλό  βίντεο:

http://neuneinhalb.wdr.de/sendungen/2011/02/2011_02_12.php5

* Στην μετάφραση μερικών κειμένων από τα Γερμανικά βοήθησε ο καθηγητής Γερμανικής Φιλολογίας Δημήτρης  Ζέπος και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα γι αυτό.