ΓΙΟΥΧΑ ΣΕ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟ...

Πραγματοποιείται αυτή την ώρα η ημερίδα για τη διαχείριση απορριμμάτων που διοργανώνει η περιφέρεια Αττικής, η ΠΟΕ-ΟΤΑ και η ΤΕΔΚΝΑ. Πριν λίγη ώρα ανέβηκε στο βήμα, για να χαιρετήσει την εκδήλωση, ο κύριος εκφραστής της κρατικής προπαγάνδας, στο θέμα της διαχείρισης απορριμμάτων, ο γενικός γραμματέας αποκεντρωμένης διοίκησης κ. Λιακόπουλος. Οι παριστάμενοι συμπολίτες μας των γιουχάισαν έντονα με αποτέλεσμα τη διακοπή για 15 λεπτά. Κι αυτοί είναι από τους νηφάλιους. Ο γνωστός συκοφάντης συνέχισε αργότερα με το γνωστό του παραμύθι. Η ημερίδα συνεχίζεται...

Αναβολή της πορείας - Σεβασμός στους νεκρούς...

Η σημερινή ειρηνική πορεία προς τα ΜΑΤ αναβάλλεται, σε ένδειξη σεβασμού για τον αστυνομικό που χάθηκε. Εμείς τους νεκρούς τους σεβόμαστε, όποιοι κι αν είναι. Δεν είμαστε σαν εσάς. Μαζευόμαστε και μένουμε στο μπλόκο μας...

Grecia: piccole resistenze crescono...

Ένα ακόμα ρεπορτάζ σε ξένο μέσο ενημέρωσης μέσω του blog μας. Όσοι γνωρίζεται ιταλικά διαβάστε το, για τους υπόλοιπους θα προσπαθήσουμε να έχουμε τη μετάφραση. Ευχαριστούμε πολύ την φίλη μας Margherita Dean για το ρεπορτάζ...

Un piccolo paese si batte per proteggere le proprie terre, tesoro archeologico, dalla costruzione di una discarica ma subisce la repressione delle forze dell'ordine

Keratea è un paese di circa tredicimila abitanti che, a cinquanta chilometri da Atene, si trova nel mezzo delle valli meridionali dell'Attica; valli benedette da uliveti, fonti, frutteti e, a pochi chilometri più a sud, da miniere d'argento sfruttate dall'antichità fino alla metà del secolo scorso.

Già nei primissimi anni '80 prima, '90 poi, la Grecia riconobbe l'importanza naturale e storica di Keratea, ponendo l'intera zona sotto il controllo della Sovrintendenza archeologica. Eppure è proprio lì che, nel 2011, lo Stato vuole costruire una discarica destinata a raccogliere i rifiuti di Atene, una città di quasi sei milioni di abitanti.

Dopo una battaglia burocratica durata quindici anni fra Comune e amministrazione centrale, battaglia fatta di vittorie e sconfitte per entrambi i contendenti, gli abitanti del paese vivono, da più di due mesi, ai ritmi di una lotta sorprendente con le forze dell'ordine chiamate a imporre, spesso usando una violenza inaudita, una decisione che si pone contro i regolamenti urbanistici emanati dall'amministrazione centrale stessa.

Sotiris Iatrou, Consigliere Comunale, racconta l'intera vicenda, ponendo l'accento sulle contraddizioni amministrative, sulle alternative alla discarica proposte dal Comune di Keratea, sugli intrecci politici tra il Governo e gli imprenditori che si occupano dello smaltimento dei rifiuti. Questi ultimi sono pochissimi, ovviamente e, altrettanto ovviamente, gli accordi segreti fra i partecipanti alle gare di appalto, rendono lo smaltimento dei rifiuti un'attività assai redditizia. ‘'Ai primi di dicembre scorso, arrivarono la polizia e gli agenti anti - sommossa: per difendere i macchinari di costruzione - che poi sono solo quattro -, ci dissero. Non lasciavano passare i contadini nei loro campi che, per altro, non sono mai stati espropriati. Allora noi reagimmo, protestammo e loro risposero chiudendo l'arteria principale della zona, la strada statale. Tanto bastò: decidemmo che al blocco della polizia avremmo risposto con uno nostro, così da isolare e accerchiare il loro''.

Intanto, però, i campi sono accessibili ai soli abitanti, mentre ad ogni incrocio delle strade sterrate che portano alla zona archeologica, accanto alla quale si trovano i macchinari che dovrebbero scavare il buco della discarica, si trovano agenti della polizia, agenti anti - sommossa e celerini che negano il passaggio ai giornalisti. Nel bar di Stefano Attart, che conduce un campo d'istruzione alla guida di fuoristrada, a pochi metri dopo un blocco della polizia, il proprietario racconta la rovina economica cui è andato incontro, mentre una coppia di avventori domanda perché la polizia abbia chiesto loro i documenti e di aprire l'auto e il portabagagli pur di lasciarli passare.

Ritorniamo sulla statale, nella ‘'fortezza'', un rifugio costruito con assi di legno in prossimità del blocco degli abitanti di Keratea, da loro sorvegliato ventiquattro ore al giorno da più di due mesi. Nel centro del capannone, una stufa a legno fa quello che può per riscaldare l'aria fredda che scende dalla collina di Ovriokastro, i muri sono ricoperti di ritagli di giornale, di fotografie, di temi dei bambini di Keratea, che narrano quanto sta succedendo. Fuori arrivano le braciole da cuocere poi, a mezzogiorno, sul fuoco che un gruppo di uomini sta già preparando, mentre vino e grappa sono portati da alcune donne accompagnate dai loro bambini.

Ci interrompe Ghiorgos, un sessantenne che ha voglia di raccontare tutto, perché ‘'io certe cose non le ha vissute neanche durante la dittatura''. Mi fa vedere, su una parete, quattro colonne di fotografie, almeno una ventina di ritratti: ‘'li abbiamo fotografati perché tutti li possano riconoscere; sono poliziotti in borghese, infiltrati per spiarci. Durante la notte a Keratea circolano, ormai, solo loro, controllano le nostre case, chi dorme, chi è sveglio, chi è fuori, qui, nella fortezza. Ormai conoscono tutte le nostre abitudini e riconoscono le targhe delle auto''.

‘'Una mattina, era l'11 di dicembre, circa seicento agenti anti-sommossa invasero il paese, mentre alcuni elicotteri seguivano dall'alto'', continua Ghiorgos, ‘'urlavano come forsennati, spalancavano le porte delle case a calci, buttavano nei giardini e nelle abitazioni lacrimogeni, e chi osò chieder loro qualcosa fu picchiato ferocemente''. Mi fa vedere le foto della testa ferita e sanguinante di un suo concittadino ottantenne, poi abbassa lo sguardo e mi racconta della giovane donna che, incinta al terzo mese, abortì per i gas e lo shock. Si sposta, mi fa vedere un'altra foto che ritrae un agente, con in mano una pistola puntata contro qualcuno. ‘'E' a me che sta puntando, mi chiamo Theodora e ho sessantadue anni. Ricevetti anche uno schiaffo da parte di un celerino, che poi mi minacciò con l'elmetto e mi insultò. Mi disse che questa era la loro dittatura e che - mi vergogno a ripetere - insomma, mi avrebbe spedita a quel paese, me, brutta arvanitissa'' (gli arvanites popolano la zona meridionale dell'Attica e sono di antica discendenza albanese, discendenza le cui tracce restano, ormai, pochissime).

La figlia di Theodora, Viki, mi racconta dei fermi, trentasette dell'inizio di questa brutta storia: ‘'sono stati rilasciati tutti ma su quattro di loro pendono accuse molto gravi, anche di omicidio colposo''. Durante la notte, infatti, qualche volante è stata bruciata, qualche elmetto è stato rubato, innescando quella che pare essersi trasformata in una vendetta tra la polizia e gli abitanti di Keratea.

Viki ha trentacinque anni, mi fa notare che tutta la vicenda della lotta contro la discarica, l'ha cambiata definitivamente: ‘'non mi vergogno ad ammettere che io, come tutta la mia famiglia, sono sempre stata di destra e che provavo simpatia per i poliziotti che, a ogni manifestazione ad Atene, rincorrono e fermano gli anarchici. Ora, però, capisco i motivi dei ragazzi che spaccano le vetrine, che si scontrano con la Celere e sai una cosa? L'incendio alla banca che costò, a maggio, la vita a tre persone, non lo appiccarono i manifestanti; dopo aver visto quello che fanno qui, sono certa che siano stati infiltrati della polizia''.

Anche il signor Ghiorgos è d'accordo, lo sono tutti i presenti che, da quieti cittadini di un piccolo paese, si sono trasformati, sono cambiati, ‘'vediamo un poliziotto e tremiamo. Come tremiamo quando la Celere ci urla che faremo la fine di Alexis Grigoropoulos. Dobbiamo difendere anche la memoria del ragazzo''. Nonostante la paura, però, si battono e si battono tutti insieme contro una discarica che inquinerebbe l'ultima rimasta oasi naturale in Attica, che deturperebbe una zona archeologica, che diventerebbe l'ennesimo simbolo dell'ostilità dello Stato ellenico alla logica.
Keratea, 20 febbraio '11

Margherita Dean

Φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ: it.peacereporter.net

1η Μαρτίου 2011 - 81η ημέρα...

Καλησπέρα και καλό μήνα...

Άλλη μια ημέρα αγώνα, άλλη μία ημέρα νίκης.

Για μια ακόμα φορά, όταν η δικαιοσύνη λειτουργεί χωρίς παρεμβάσεις, η αλήθεια βγαίνει στο φως. Η απόρριψη της αίτησης αναστολής, από την πλευρά του δημοσίου, της απόφασης 199/2010 του Ειρηνοδικείου Λαυρίου, η οποία απαγορεύει κάθε εργασία στο χώρο προτού:

α) να συντελεσθεί η αναγκαστική απαλλοτροίωση της εκτάσεως για την εκτέλεση της Α΄ φάσης του Χ.Υ.Τ.Α. Κερατέας,

β) να εκπονηθούν οι μελέτες που προβλέπονται από την εργολαβική σύμβαση, βάσει της οποίας κατέστησαν οι καθ’ων ανάδοχοι αυτού του έργου,

γ) να αποφανθούν οι αρμόδιες αρχαιολογικές υπηρεσίες περί της μη υπάρξεως αρχαιολογικών ευρημάτων στο χώρο αυτό

δ) να εκδοθούν οι σχετικές πολεοδομικές άδειες για την εκτέλεση των εργασιών της εργολαβίας.

είναι μία ακόμα απόδειξη του λάθους, αυτής της άθλιας εμμονής των κυβερνήσεων διαχρονικά...

Η αποχώρηση των αστυνομικών δυνάμεων και των μηχανημάτων των εργολάβων πρέπει να γίνει άμεσα. Οι κάτοικοι της περιοχής είναι ακόμα πιο οργισμένοι, μετά και από αυτή την απόφαση και με το δίκιο τους. Το δικαστήριο μας δικαίωσε για άλλη μια φορά, αποδεικνύοντας, με την απόφασή του, τα ψεύδη που εκστόμιζαν κυβερνητικά χείλη, τόσο της κ. Τζάκρη, όσο και των κ.κ. Παπουτσή, Ραγκούση και Λιακόπουλου.

Επαναλαμβάνουμε τα αιτήματά μας:

1) ΤΟ ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΤΟ. ΚΑΝΕΝΑ ΕΡΓΟ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΑΥΤΟ

2) ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ

3) ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ - ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ

4) ΑΛΛΑΓΗ Ή ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ. ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΛΛΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Η ΟΠΟΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ ΚΕΝΟ.

5) ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ

Καλούμε όλες και όλους (όσους δεν πήγαν στο Σύνταγμα) σήμερα το βράδυ στο ΜΠΛΟΚΟ ΤΟΥ ΒΙΟ.ΠΑ., να διαδηλώσουμε ΕΙΡΗΝΙΚΑ και να φωνάξουμε για άλλη μια φορά:

ΕΞΩ ΤΑ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ

ΕΞΩ ΤΑ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗ

«Η Κερατέα μας δείχνει τον δρόμο….» - Εκδήλωση στα Γλυκά Νερά

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γλ. Νερά, 28/02/11

Μ’ επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 27/2 στις 7 το βράδυ στο Δημαρχείο των Γλ. Νερών, εκδήλωση συμπαράστασης στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας

Ενάντια στην κατασκευή ΧΥΤΑ στην περιοχή.

Η εκδήλωση οργανώθηκε από τον Σύλλογο εργαζομένων του Δήμου Γλ. Νερών και την Πρωτοβουλία Πολιτών Γλ. Νερών με κεντρικό σύνθημα

«Η Κερατέα μας δείχνει τον δρόμο….»

καθώς και η αυτοοργάνωση και η αντίσταση των κατοίκων της πρέπει να γίνει παράδειγμα για όλη την ελληνική κοινωνία στις σημερινές συνθήκες γενικής κρίσης.

«Βγάλτε στην άκρη τα προσωπικά , τις πικρίες σας και βγείτε στο δρόμο… Θα γιατρευτείτε…»

είναι το μήνυμα που μας έρχεται από την Κερατέα.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν και μίλησαν οι συμπολίτες από την Κερατέα Θεοδώρα Θηβαίου, Τάκης Γιαννούλης και ο Γιώργος Ιατρού, ενώ έγινε προβολή βίντεο για τα γεγονότα.

Τέλος οι παρευρισκόμενοι αποφάσισαν να σταθούν αλληλέγγυοι στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας με παρουσία στο μπλόκο, συμμετοχή στις εκδηλώσεις συμπαράστασης αλλά και ανάληψη πρωτοβουλιών προς αυτήν την κατεύθυνση.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΓΛ. ΝΕΡΩΝ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΛ. ΝΕΡΩΝ

Δικαίωση για μια ακόμη φορά του Δήμου Λαυρεωτικής - Δελτίο Τύπου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΔΗΜΟΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Ταχ.Δ/νση: Κουντουριώτη 1

Λαύριο - 19500

Τηλέφωνο: 2292025060

Fax: 2292022413

Λαύριο 1/3/2011

Αρ. πρωτ: 3104

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: Δικαίωση για μια ακόμη φορά του Δήμου Λαυρεωτικής

Σήμερα την πρώτη (1η) Μαρτίου 2011 το Ειρηνοδικείο Λαυρίου για μια ακόμη φορά δικαίωσε τους πολίτες της Κερατέας.

Συγκεκριμένα εξέδωσε την με αριθμό 30/2011 απόφασή του, σύμφωνα με την οποία απέρριψε την αίτηση αναστολής εκτέλεσης, που είχε κατατεθεί από το Ελληνικό Δημόσιο, κατά της 199/2010 απόφασης του ιδίου Δικαστηρίου.

Ως εκ τούτου η απόφαση δικαιώνει τους κατοίκους της Κερατέας και απαγορεύει την εκτέλεση εργασιών στο χώρο του Οβριόκαστρου. Έχουμε την ελπίδα ότι το κράτος για μια φορά θα λειτουργήσει υπέρ του δικαίου των πολιτών και δεν θα επιβάλλει τετελεσμένες αποφάσεις.

Οι κάτοικοι της Κερατέας και της ευρύτερης περιοχής της Λαυρεωτικής αγωνίζονται για την αξιοπρέπειά τους, για τη ζωή τους και για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης της περιοχής.

Είμαστε περήφανοι για τον τόπο μας και ζητούμε το σεβασμό και τη δικαίωσή μας από την Κυβέρνηση. Ζητούμε ουσιαστικό και όχι προσχηματικό διάλογο, υπό την προϋπόθεση ότι θα αποχωρήσουν ολοσχερώς οι δυνάμεις καταστολής και τα μηχανήματα των εργολάβων και θα αλλάξει ο Περιφερειακός Σχεδιασμός για να παραμείνει Ο ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ του ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟΥ χώρος Πολιτισμού και όχι σκουπιδιών!

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ

ΕΠΕΙΓΟΝ-ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ

ΕΚ ΝΕΟΥ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗ.
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ!!!

Ωρα για παρέμβαση του πρωθυπουργού στην Κερατέα...

Του ΒΙΚΤΩΡΑ ΝΕΤΑ

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Ενα θέμα καθαρά πολιτικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό και νομικό, που είναι η διαχείριση των απορριμμάτων, οδηγήθηκε σε πόλεμο μεταξύ όλων των κατοίκων της Κερατέας -ουσιαστικά όλης της Λαυρεωτικής- με τις δυνάμεις των ΜΑΤ.

Δεκαπέντε και χρόνια μετά την πρώτη απόφαση για την κατασκευή ΧΥΤΑ στη θέση Οβριόκαστρο Κερατέας, χωρίς να γίνει κανένας διάλογος με τους εκπροσώπους της τοπικής κοινωνίας, χωρίς να ολοκληρωθούν όλες οι νόμιμες διαδικασίες, επιχειρήθηκε πραξικοπηματικά στις 11 Δεκεμβρίου 2010 να αρχίσουν τα έργα υπό την «προστασία» ισχυρής δύναμης των ΜΑΤ.

Αυτή η ενέργεια κυβερνητικού αυταρχισμού σήμανε την έναρξη πολέμου μεταξύ των κατοίκων της Κερατέας και των ΜΑΤ, ο οποίος κλιμακώθηκε επικίνδυνα, συνεχίζεται για τρίτο μήνα και εγκυμονεί τον κίνδυνο να έχουμε ακόμη και ανθρώπινα θύματα. Ολη η Ελλάδα βλέπει αυτή την περίοδο στις τηλεοπτικές οθόνες σκηνές βίας και βαρβαρότητας, ασυμβίβαστες με την έννοια της Δημοκρατίας και με την ιδεολογία μιας κυβέρνησης, έστω και κατ' όνομα μόνο σοσιαλιστικής. Και στελέχη της κυβερνητικής παράταξης εκφράζουν την έντονη δυσφορία τους γι' αυτή την εξέλιξη.

Πώς έφτασαν, όμως, εκεί τα πράγματα; Η αρχική εισήγηση-πρόταση πριν από 15 χρόνια για την κατασκευή Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) στην περιοχή του Οβριόκαστρου συντάχθηκε, τουλάχιστον, με επιπολαιότητα. Κοινός πολιτικός νους, κοιτάζοντας και μόνο το χάρτη της Ανατολικής Αττικής, θα απέρριπτε χωρίς καμιά συζήτηση την πρόταση για την κατασκευή ΧΥΤΑ (ή και ΧΥΤΥ, δηλαδή Χώρου Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων) στην περιοχή της Λαυρεωτικής. Οι λόγοι είναι συγκεκριμένοι, ορατοί διά γυμνού οφθαλμού και δεν χρειάζονται καν ειδικές μελέτες και έρευνες:

α) Η Ανατολική Αττική, με τις εκπληκτικές παραλίες της στον Σαρωνικό και τον Ευβοϊκό, είναι η έξοδος αναψυχής για τα 4,5 εκατ. των κατοίκων της πρωτεύουσας, γι' αυτό και πρέπει με κάθε θυσία να προστατευθεί το περιβάλλον της και να μην επιβαρυνθεί με λειτουργίες που εγκυμονούν κινδύνους καταστροφής και υποβάθμισης.

β) Είναι ασυγχώρητο έγκλημα να γίνει χωματερή δίπλα στον Εθνικό Δρυμό του Σουνίου, όπου και ο περίφημος αρχαίος ναός που επισκέπτονται χιλιάδες τουρίστες, δίπλα και πάνω στα αρχαία μεταλλεία της Λαυρεωτικής, με τις στοές εκατοντάδων χιλιομέτρων που πρέπει να αξιοποιηθούν ως ιστορικό μνημείο, πέραν των όσων ήδη έχουν γίνει από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

γ) Είναι το ίδιο έγκλημα, σε χαρακτηρισμένο αρχαιολογικό χώρο, έστω και δίπλα απ' αυτόν, που δεν έχει ανασκαφεί συστηματικά, να θάβονται απορρίμματα ή και υπολείμματα απορριμμάτων.

δ) Η Ανατολική Αττική είναι και πρέπει να παραμείνει χώρος εξοχικής κατοικίας, κυρίως για μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, που ασφυκτιούν στην πρωτεύουσα.

Για όλα αυτά τα απολύτως αυτονόητα δεν χρειάζονται ούτε ειδικές γνωμοδοτήσεις ούτε δικαστικές, αλλά πολιτικές και μόνο αποφάσεις. Προπαντός χρειάζεται διάλογος με την κοινωνία. Μόλις τις τελευταίες μέρες, στον τρίτο μήνα του αδιέξοδου και επικίνδυνου πολέμου ΜΑΤ - Κερατέας, η υφυπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Θεοδώρα Τζάκρη, ανέλαβε -μόνη της ή με εντολή;- να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, αλλά με ατυχείς έως και προκλητικά απαράδεκτες δηλώσεις-προτάσεις για διάλογο.

Αποκλείει από το διάλογο η κυρία Τζάκρη τους «παράγοντες της περιοχής» και τους «πολιτικούς που έχουν χτίσει καριέρες πάνω στο θέμα των σκουπιδιών» και δογματίζει: «Είμαστε ανοιχτοί σε διάλογο, για να απαντήσουμε στις περιβαλλοντικές ανησυχίες των ψύχραιμων κατοίκων. Γι' αυτό το λόγο προτείνουμε τη συγκρότηση ανεξάρτητης επιτροπής, απαρτιζόμενης από τους ίδιους τους κατοίκους για την επίβλεψη όλων των φάσεων κατασκευής του έργου, ενώ είμαστε ανοικτοί σε προτάσεις για την περιβαλλοντική θωράκιση του έργου».

Εύλογο το ερώτημα: Ποια είναι η κυρία Τζάκρη, η οποία αποκλείει από το διάλογο τους εκλεγμένους από το λαό «παράγοντες της περιοχής», δηλαδή τους δημάρχους και τους πολιτικούς; Και αυτό που προτείνει δεν είναι διάλογος, αλλά αυταρχική απαίτηση για την αποδοχή από τους κατοίκους της Κερατέας της κατασκευής του ΧΥΤΑ. Η κυρία Τζάκρη είναι παντελώς ακατάλληλη για όποιο διάλογο, που θα αποσκοπεί σε προσέγγιση απόψεων για την άρση του αδιεξόδου και τη λήξη του πολέμου στην Κερατέα. Μήπως είναι ώρα να παρέμβει ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου;

vicnet@enet.gr

Συζητώντας με την κυρία Θοδώρα

Πηγή: kkeml.blogspot.com

Τη Θοδώρα τη γνωρίσαμε στην εκδήλωση για την Κερατέα, που έγινε στην Αθήνα.

Την ξανασυναντήσαμε τη Δευτέρα 21/2 στο μπλόκο της ΒΙΟΠΑ, όπου είχαμε μαζί της μια συζήτηση. Αρχική μας πρόθεση ήταν, καθώς πλησιάζει και η 8 Μάρτη, να αναδειχθεί ο ρόλος των γυναικών που συμμετέχουν μαζικά στα μπλόκα. Ωστόσο η Θοδώρα ήταν πραγματικός χείμαρρος. Μίλησε για όλους και για όλα με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Δίπλα, στα τραπέζια του χώρου συγκέντρωσης των κατοίκων στο μπλόκο που έχει διαμορφωθεί σαν καφενείο, πολλές ακόμη γυναίκες επιβεβαιώνουν: «Γυρνάμε απ' τη δουλειά, τελειώνουμε στα γρήγορα τις καθημερινές δουλειές του σπιτιού και ερχόμαστε κατευθείαν εδώ». «Θα μας λείψει αυτή η συνήθεια όταν φύγουν τα ΜΑΤ».

Σταχυολογούμε, λοιπόν, ένα μεγάλο μέρος αυτής της συζήτησης, θεματικά, με τα γλαφυρά λόγια της ίδιας της Θοδώρας

Η κατάσταση στην Κερατέα

«Εχουν περάσει 70 μέρες στο μπλόκο, που είναι για το κράτος και την κυβέρνηση μεγάλο κόστος. Εχουμε υπολογίσει 1.800.000 ευρώ τους έχει κοστίσει μέχρι σήμερα η παρουσία των ΜΑΤ στην Κερατέα. Και τα ταμεία δεν έχουν λεφτά, τα φάρμακα κόβονται από τους ασφαλισμένους, την κατάσταση με τους γιατρούς τη βλέπουμε, και οι γιατροί του ΙΚΑ έχουν και δίκιο γιατί δεν έχουν και συναδέλφους να τους αντικαθιστούν. Η Κερατέα αυτή τη στιγμή είναι με έναν παθολόγο - 12.000 κόσμος. Πήρα εγώ τηλέφωνο να κλείσω ραντεβού για τον άντρα μου και μου είπανε για μετά την 1η Απρίλη. Είμαι αυτόπτης μάρτυρας της κατάστασης.

Σε ρωτώ εγώ πώς τα βγάζουνε εδώ τα λεφτά και τα δίνουνε για 3 παλιομηχανήματα και ξαφνικά έχουμε και τον Μπόμπολα που παθαίνει αμνησία και δεν θυμάται, λέει ότι δεν είναι δικιά του η εταιρεία. Εγώ θα πρότεινα να έχει έναν άνθρωπο να του υπενθυμίζει κάθε μέρα αναλυτικά πόσες εταιρείες έχει. Γιατί εδώ γίνεται κοροϊδία.

Η δε κυρία Χριστοφάκη έχει ευαισθητοποιηθεί ξαφνικά και λέει ότι εδώ έχουμε πολιτικό κόστος. Συγνώμη, μετά από 70 μέρες το σκέφτηκε; Στο ψήφισμα που έβγαλε ο δήμος Σαρωνικού γιατί δεν έβαλε την υπογραφή της να μας στηρίξει; Ποιος κοροϊδεύει ποιον; Βγαίνουν στον ελληνικό λαό και τον κοροϊδεύουνε;

Και, πέρα απ' όλα αυτά, μας φέρανε και τα σκουπίδια. Και να πω ότι είναι ένα έργο σοβαρό... Είμαστε Κερατέα, Λαύριο, Αγ. Κωνσταντίνος, Καλύβια, Ανάβυσσος, Σαρωνίδα, Φώκαια, Κουβαράς, όλοι μαζί, και από το 1996 είχε γίνει πρόταση από τον δήμο να κάνουμε όλοι μαζί μια σωστή δουλειά για τα σκουπίδια. Προτείναμε να έρθει και για 3 μήνες δοκιμαστικά μια μονάδα που υπάρχει και στη Λάρισα και παράγει ένα είδος λιπάσματος σαν καρυδάκι. Αντιπρόταση υπάρχει. Δεν τη δέχονται γιατί δεν είναι μεγάλη η μίζα. Πώς είναι δυνατό να κάνεις ένα έργο που από το 2013 και μετά να πληρώνεις πρόστιμο; Σε ποια λογική χώρα, σε ποια σοβαρή χώρα γίνονται έργα για τα οποία θα πληρώνεις πρόστιμο;

Δεν μας ήρθε ξαφνικά να κατέβουμε στο δρόμο γιατί δεν έχουμε τι να κάνουμε. Εχουμε τις δουλειές μας, τα κτήματά μας που τα δουλεύουμε. Μας αφήσανε κάποια κτήματα οι παππούδες μας, δεν είμαστε καταπατητές. Δουλεύουμε αυτή τη γη με μόχθο. Δουλέψαμε και στα εργοστάσια και στα μεταλλεία του Λαυρίου. Πώς έρχονται αυτή την κοινωνία που έχει ποτίσει με τον ιδρώτα της αυτά τα χώματα ξαφνικά να της φορέσουνε ένα καθεστώς δικό τους, να εγκαταστήσουνε ένα ΧΥΤΑ, να μας βρίζουνε και να μας καταγγέλλουν για υποκινητές αίματος; Αυτά που αγαπάμε αυτά υπερασπιζόμαστε.

Τα ΜΑΤ πρέπει να φύγουνε γιατί είναι κάτι αποτρόπαιο. Οι κάτοικοι όμως θα μείνουνε να περιφρουρήσουν το χώρο και να τον κρατήσουνε ζωντανό. Να ξανακαλλιεργήσουνε τα χωράφια τους. Εχουνε μαραζώσει οι ελιές, έχει μαραζώσει το έδαφος από τα χημικά. Ακόμη και οι δάφνες στο διάζωμα του δρόμου έχουνε κιτρινίσει, παρά τις βροχές.

Εχουμε κάνει ολόκληρη συλλογή εδώ πέρα από κάθε είδους καπνογόνο που έχει πέσει. Ακόμη και κάτι ξύλινα σπιτάκια που είχαν φτιαχτεί με έξοδα του δήμου για τις υπαίθριες γιορτές της πόλης μας, τα ΜΑΤ τα κόψανε ξύλα και τα καίνε για να ζεσταθούνε.

Η πόλη μας έχει πολλούς πολιτιστικούς και επιστημονικούς συλλόγους, νεανικά συγκροτήματα, κάναμε γιορτές όλοι μαζί. Γιατί λοιπόν να υποστούμε μια υποβάθμιση που δεν την αξίζουμε; Αυτό δεν το ευχόμαστε για καμία περιοχή στην Ελλάδα. Και έχουμε μια ημερίδα στις 27 του μηνός την Κυριακή και θα τοποθετηθούμε για την άποψή μας για τη διαχείριση των σκουπιδιών.

Ο ρόλος των γυναικών σ' αυτό τον αγώνα

Οι γυναίκες παίζουν σοβαρό ρόλο σ' αυτό τον αγώνα. Είναι αυτές που εγώ λέω ότι παίζουν το ρόλο του ρυθμιστή σ' αυτή την ιστορία. Είναι αυτές που θα καθήσουν στα μπλόκα, θα φέρουν φαγητό, θα καλοδεχτούνε κόσμο από τις γειτονικές περιοχές, πολίτες ευαισθητοποιημένους από τις γύρω περιοχές και από την Αθήνα.

Οι γυναίκες της Κερατέας έχουμε συγκεντρωθεί, έχουμε κάνει δύο συνελεύσεις για να δρομολογήσουμε κι εμείς την ευαισθητοποίηση στις γύρω περιοχές και σε σχολεία, σε εκδηλώσεις, σε ΚΑΠΗ για το τι γίνεται εδώ. Και αποτελούμε και το ρυθμιστή από πλευράς συγκράτησης του θυμού. Γιατί κάποια στιγμή οι άνδρες, τα μικρά παιδιά φτάνουν σε ακραίες ενέργειες. Την ημέρα μάλιστα της 8ης Φεβρουαρίου που μπήκανε μέσα στην Κερατέα, οι γυναίκες βάλανε τα στήθια μπροστά και το λέω και σαν απάντηση και σε κάποιους που μας θεωρούν υποκινητές αίματος. Οχι μόνο υποκινητές δεν είμαστε, αλλά έχουμε κρατηθεί και πολύ. Γιατί ποιος άλλος θα άντεχε, θα κράταγε τον θυμό του για 70 συνεχείς μέρες και δεν θα είχε φτάσει σε πάρα πολύ ακραίες πράξεις; Εδώ κάθε μέρα δοκιμάζονται τα νεύρα μας, δοκιμάζονται οι αντοχές μας, η λογική μας, ζούμε το παράλογο.

Η γυναίκα είναι βασικός παράγοντας στην κοινωνία, και ήταν πάντα κι ας μην έβγαινε στο προσκήνιο. Ηταν η κινητήρια δύναμη σε όλες τις φάσεις της κοινωνίας. Εδώ τις βλέπουμε στην Τυνησία, στη Λιβύη, στην Υεμένη, με τα τσαντόρ, με τα παιδιά τους στο δρόμο. Η γυναίκα όταν δεν έχει τίποτα να βάλει στο τσουκάλι να μαγειρέψει είναι ο πρώτος υποκινητής της επανάστασης. Αρα για μένα το πρώτο κόμμα είναι η πείνα που σε κατεβάζει στο δρόμο. Πεινάνε οι άνθρωποι. Και όλες οι πολιτικές της Δύσης είναι, κατά τη γνώμη μου, τελειωμένες και με ημερομηνία λήξης και αποτυχημένες.

Η οικογένεια στην Ελλάδα είναι ένας θεσμός που κρατάει στις δύσκολες εποχές. Εάν δεν είχαμε τη γιαγιά και τον παππού να κρατάνε τα εγγόνια, τι θα κάναμε τώρα που οι δουλειές στενεύουν, τώρα που όλοι έγιναν σταζ και ανασφάλιστοι; Εγώ στη δουλειά μου είμαι τετράωρη, αλλά το επέλεξα. Τον άνδρα μου του κάνανε 4ωρο αλλά δεν ήταν επιλογή του. Αλλά τι περιμένεις όταν μπαίνουν μέσα στα σπίτια μας τα ΜΑΤ και μας δέρνουν!

Οπωσδήποτε, και για τις 8 του Μάρτη κάτι θα κάνουμε. Δεν το έχουμε δρομολογήσει ακόμη. Αλλά και κάθε μέρα οι γυναίκες μαζευόμαστε παρέες  παρέες και πάμε μπροστά στα ΜΑΤ, δεν τους φοβόμαστε. Πολλές μάλιστα ξεπερνάνε και τον εαυτό  τους και είναι ευγενικές μαζί τους και τους λένε τι θα γίνει, βρε παιδιά, πού θα πάει αυτό το πράγμα;

Αλλά και οι σχέσεις ανάμεσα στους κατοίκους έχουν αλλάξει...

Μετά το '80, που η περιοχή πήρε τα πάνω της, να είμαστε αντικειμενικοί, αναπτύχθηκε και ένας νεοπλουτισμός και μια έπαρση σε ένα τμήμα του κόσμου της περιοχής, που απομάκρυνε τον κόσμο μεταξύ τους. Οχι όλους, ένα ποσοστό. Οι άνθρωποι που δεν τα πηγαίναμε αυτά κρατούσαμε επαφές μέσα από συλλόγους πολιτιστικούς, μέσα από συλλόγους αθλητικούς. Και ξαφνικά όλη αυτή η επίθεση χτύπησε τον κόσμο κλεισμένο στο καβούκι του, απομονωμένο και τον έβγαλε στο δρόμο. Τώρα όλοι μαζί, και θα ήθελα κι άλλους, αγωνιζόμαστε για το αυτονόητο».

Όχι χωματερή στην Κερατέα...